Παρασκευή, 20 Ιανουαρίου 2017

ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΙ ΚΑΙ ΤΣΙΡΑΚΙΑ ΤΟΥ ΕΒΡΑΙΟΣΙΩΝΙΣΜΟΥ

ΚΡΙΝΟΥΝ ΤΗΝ ΤΥΧΗ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ...

 

 

 
 
 
ΓΡΑΦΕΙ Ο ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΥΛΑΚΟΣ
 
 
«Η ΚΥΠΡΟΣ ΚΕΙΤΑΙ ΜΑΚΡΑΝ». 
 

Η αδρανεια και την αφασια των Ελληνων, ειναι η πραγματικη αιτια, που αυτο το Εθνος εχει δεχτει το πληρες ξεπουλημα της χωρας και την ολοκληρωτικη παραδοση της στους δανειστες-κατακτητες, 
 χωρις να προβαλλει οχι αντισταση ουτε καν αντιδραση για την τιμη των οπλων.
Βεβαιως γνωριζω εκ των προτερων την απαντηση σου.
 Οτι η χωρα μας ειναι πια ενα προτεκτορατο.
 
Ομως απο το 48 πχ. και την ηττα του συνολου του εναπωμειναντος διεσπαρμενου Ελληνιστικου σ...τρατου και κομματιου του Ρωμαικου
υπο τον καταγομενο εκ της Magna Grecia Ρωμαιο Πομπηιο τον Μεγα,
  απο τον Ρωμαικο στρατο του Ιουλιου Καισαρα,
  στον ποταμο Ενιππεα των Φαρσαλων, 
ειμαστε ουσιαστικα ενα προτεκτορατο.
 
Απο τοτε ακομη και οταν οι Ελληνες προσπαθησαν να απελευθερωθουν και να ορισουν μονοι την μοιρα τους,
 σχεδον παντοτε υπηρχαν οι εκαστοτε αλλοφυλες,
δοτες και μισελληνικες ηγεσιες που εκτελωντας εντολες έξωθεν, αλλοτε καλωντας ενισχυσεις απο τα αφεντικα τους
και αλλοτε τους αλλοπιστους συμμαχους τους.
 
Ενα παραδειγμα ΕΣΧΑΤΗΣ ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ στην μεγαλονησσο της Αφροδιτης,
ηταν πρωτος και καλυτερος ο ρασοφορεμενος εφιαλτης του Ελληνισμου ο Αρχιεπισκοπος Μακαριος,
 «κατα κοσμον Μιχαηλ Μουσκος».
 
Δευτερος ο λεγομενος «εθναρχης» Κων/νος Καραμαν αλης, 
ο οποιος ενω στην Ελλαδα ειχε αποκατασταθει η «λεγομενη και Δημοκρατια»
 και στην Κυπρο εξαπολυθηκε ο «Αττιλας 2»,
αυτος διχως τσιπα δηλωνε δημοσιως πως ...
 
 «η Κυπρος κειται μακραν». 
 
Ακολουθωντας πεπατημενη πολιτικη ο «μεγιστος» Πακης και προσωπικος φιλος του «εθναρχη»,
  βρισκεται στην Κυπρο και παρεα με τον «κατά κόσμον Χριστόφορο Αριστοδήμου»,
σημερινο εβραιοχριστιανο Αρχιεπισκοπο Χρυσοστομο Β’,
 (ο οποιος εναγωνιως προστατευει τα συμφεροντα του μαγαζιου του, οπως εκανε και στην κριση των τραπεζων), 
 προσπαθουν να ξεπλυνουν την προδοσια της παρουσιας,
του ΠΡΟΕΔΡΟΥ της ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ,
ως ΙΔΙΩΤΗ και ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΟΥ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ, νομιμοποιωντας με αυτο τον τροπο την 50χρονη κατοχη
και παριστανωντας και τους δυσκολους διαπραγματευτες, αγωνιζονται να πεισουν τους αδελφους μας Κυπριους,
πως καλο θα ειναι να σκυψουν το κεφαλι,
ξεπουλωντας την ιερη ΠΑΤΡΙΔΑ τους,
 εαν θελουν να αποκτησουν, τα ΚΑΘΡΕΦΤΑΚΙΑ ΤΩΝ ΚΟΝΚΙΣΤΑΔΟΡΩΝ,
που τους εφερε σαν αντιτιμο η ΜΑΡΙΟΝΕΤΤΑ
που ονομαζεται Αναστασιάδης.
 
ΠΗΓΗ : FACEBOOK
 



Τετάρτη, 18 Ιανουαρίου 2017

ΣΗΜΕΡΑ ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΕΟΡΤΑΖΟΥΝ 2 ΔΟΛΟΦΟΝΟΥΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ.....

ΜΠΡΑΒΟ ΤΟΥΣ !!!

 

 


 
 
 
Ο Μέγας και Άγιος ΔΟΛΟΦΟΝΟΣ της 18ης Ιανουαρίου

   «Ουκούν ει μήτε άνθρωπος απλώς μήτε μάγος μήτε δαίμων τις εστίν ο Σωτήρ, αλλά και την παρά ποιηταίς υπόνοιαν και δαιμόνων φαντασίαν και Ελλήνων σοφίαν τη εαυτού θειότητι κατήργησε και επεσκίασε.»

(Άγιος Αθανάσιος, «Κατά Ελλήνων», κεφ.48, παρ. 9).
 Ο Αθανάσιος, Άγιος και Μέγας της Ορθόδοξης Εκκλησίας, γεννήθηκε το 295 μ.Χ. στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου πιθανότατα από ελληνικής καταγωγής γονείς. Από πολύ μικρή ηλικία κατηχήθηκε στον Χριστιανισμό ξεχνώντας ολοκληρωτικά την καταγωγή του. Κατά την εφηβεία του μαθήτευσε δίπλα στον φανατικό ασκητή άγιο Αντώνιο τον Μέγα, στην έρημο της Ερυθραίας. Ο δάσκαλός του πέθανε στην έρημο μέσα σε ένα ξεροπήγαδο προσευχόμενος στον Γιαχβέ.

     Ο Αντώνιος, κατά την περίοδο που ασκήτευε, δεν άλλαξε ποτέ κανένα ένδυμα, δεν έπλυνε ποτέ το σώμα του και τρεφόταν μέρα παρά μέρα με ένα ξερό παξιμάδι. Γυναίκα δεν γνώρισε ποτέ. (Εγκυκλοπαίδεια «Ήλιος», λήμμα «Άγιος Αντώνιος»). Τα οράματά του με μεταφυσικά όντα και η κατά φαντασίαν μάχη του με τον ίδιο τον Διάβολο ήταν οι πνευματικές καθημερινές του ενασχολήσεις. Με τις παράλογες και σχιζοφρενικές αυτές διδαχές γαλουχήθηκε ο χαρακτήρας του αγίου Αθανασίου, ενός απ΄ τους πλέον φανατικούς ανθρώπους της Ιστορίας.


      Κατά την περίοδο του 4ου μ.Χ. αιώνος στην επικράτεια της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας ήταν σε εξέλιξη ένας ανελέητος διωγμός εναντίον των Ελλήνων, που καθοδηγείτο από χριστιανούς. Την ίδια εποχή κορυφώνονταν και οι αλληλοσφαγές μεταξύ των διαφόρων χριστιανικών αιρέσεων. Τα σχίσματα πλήθαιναν, καθώς και ο αδυσώπητος εμφύλιος πόλεμος αναμεταξύ τους για το ποιό δόγμα θα επικρατούσε ως επίσημη θρησκεία της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.

     Το 328 μ.Χ. και σε ηλικία τριάντα τριών περίπου ετών ο Αθανάσιος ανέλαβε τον πατριαρχικό θρόνο της Αλεξάνδρειας. Ήταν μικρόσωμος και φιλάσθενος, αλλά τρομερά δραστήριος και πανούργος. Σύμφωνα με όλους τους υποστηρικτές του, αλλά και τους μη, μέθοδοί του ήταν οι κολακείες, οι δωροδοκίες, οι πλαστογραφίες, οι συκοφαντίες, η βία ενάντια στους εχθρούς του, οι πυρπολήσεις ναών και οι δολοφονίες. Απ΄ την Αλεξάνδρεια ο Αθανάσιος εκδιώχθηκε πέντε φορές μέσα σε μία χρονική περίοδο 18 ετών. Ο Γερμανός ιστορικός και πρώην ιερέας Καρλ Χάιν Ντέσνερ στο έργο του «Η εγκληματική Ιστορία του Χριστιανισμού» λέει για τον Αθανάσιο: «Υπήρξε ένας απ΄ τους σκληρότερους και πιο αδίστακτους εκκλησιαστικούς δημαγωγούς» (σελ. 475).

Επίορκοι «έκλεψαν» την πατριαρχεία υπέρ του Αθανασίου

  Η εκλογή του στο αξίωμα του πατριάρχη έγινε με τον πλέον σκοτεινό και αμφιλεγόμενο τρόπο, αφού απ΄ τους πενήντα τέσσερις εκλέκτορες αρχιμανδρίτες τον χειροτόνησαν μόνον οι επτά, που παρεμπιπτόντως ήταν και επίορκοι: «Ταύτα μεν Απολλινάριος γράφει περί Αθανασίου, οι δε από της Αρείου αιρέσεως λέγουσιν ως Αλεξάνδρου (προηγούμενος πατριάρχης) τελευτήσαντος εκοινώνουν αλλήλοις οι τα Αλεξάνδρου και Μελιτίου φρονούντες, συνελθόντες τε εκ Θηβαΐδος και της άλλης Αιγύπτου πεντήκοντα και τέσσαρες επίσκοποι ενωμότως συνέθεντο κοινή ψήφω αιρείσθαι τον οφείλοντα την Αλεξανδρέων εκκλησίαν επιτροπεύειν· επιορκίσαντας δε επτά τινας των επισκόπων παρά την πάντων γνώμην κλέψαι του Αθανασίου χειροτονίαν και δια τούτο πολλούς του λαού και των ανά την Αίγυπτον κληρικών αποφυγείν την προς αυτόν κοινωνίαν» (Σωζομενός, «Εκκλησιαστική Ιστορία», βιβλίο 2, κεφ. 17, 4). Η παράνομη και σκανδαλώδης αυτή εκλογή του δημιούργησε μεγάλες αναταραχές. Πιστοί του Αθανασίου προέβησαν σε ξυλοδαρμούς, φυλακίσεις και δολοφονίες εναντίον όσων αμφισβητούσαν τον ποιμένα τους. Η δράση του αγίου επικεντρώθηκε κυρίως εναντίον των Αρειανιστών και των Μελιτιανών χριστιανών. Εκ παραλλήλου κι άλλες αιρέσεις μπήκαν δυναμικά στον αιματηρό χριστιανικό εμφύλιο για την μοιρασιά της πίτας, όπως οι Απολλιναριστές, οι Μασσαλιανοί, οι Νοβατιανοί, οι Ιακωβίτες κ.α.

Δολοφόνησε επίσκοπο και βίασε γυναίκα
     Το 335 μ.Χ. είχαν συσσωρευτεί πολλές κατηγορίες εναντίον του πατριάρχη Αθανασίου. Οι κύριες ήταν: Για υπερβολική φορολογία, που είχε επιβάλλει στην επαρχία της Αλεξάνδρειας, για βίαιες ενέργειες αυτού και των πιστών του εναντίον πολλών εκ των εχθρών του ακόμα και μέσα σε εκκλησίες, για την κρυφή βοήθεια σε πολιτικούς αντιπάλους τού αυτοκράτορα και για την παρεμπόδιση της αποστολής σιταριού απ΄ το λιμάνι της πόλης, που κατευθυνόταν προς τους φτωχούς.

     Οι κατηγορίες αυτές τον οδήγησαν στην καθαίρεσή του απ΄ τον ίδιο τον ορθόδοξο αυτοκράτορα Κωνσταντίνο τον Μέγα, με έγγραφο που έστειλε στην σύνοδο της Τύρου. Όμως, ο Αθανάσιος παραποίησε το έγγραφο αυτό δύο φορές, αναδημοσιεύοντας την επιστολή με ψεύτικα λόγια του Κωνσταντίνου, που έλεγαν δήθεν, ότι ο Αθανάσιος συκοφαντήθηκε. Οι κατηγορίες για βία και επιθέσεις πλήθαιναν, όπως ότι διέταξε τον ιερέα Μακάριο να επιτεθεί εναντίον του Αρειανιστή ιερέα Ισχύρα, ότι ο ίδιος ο Αθανάσιος είχε δολοφονήσει τον επίσκοπο Αρσένιο κι ότι ο άγιος είχε διαφθείρει κάποια γυναίκα. Με όλα αυτά ο Αθανάσιος εξορίστηκε στα Τρέβηρα της Γαλατίας για δύο χρόνια. Οι απολογητές του λένε, ότι όλα αυτά ήταν συκοφαντίες και πίσω τους βρίσκονταν οι Αρειανιστές και οι Μελιτιανοί.

     Οι αιρέσεις των Αρειανιστών και των Μελιτιανών πρέσβευαν, ότι ο Χριστός ήταν θνητός άνθρωπος, κάτι το οποίο οι ορθόδοξοι και οι καθολικοί πολέμησαν μετά μανίας. Ο Αθανάσιος τους βρίζει σε κάθε έργο του αποκαλώντας τους «δυσεβεστάτους», «υποκριτές», «μανιακούς», «μοχθηρούς», «απατεώνες», τον δε αρχηγό του Αρειανισμού Άρειο, «βλάσφημο», «παρανοϊκό», «πρόδρομο του Αντιχρίστου» κ.ά..

Ποιός «έχυσε τα έντερα» του πατριάρχη στην τουαλέτα;
  Έτσι καλλιεργήθηκε το ανάλογο κλίμα και το 336 μ.Χ., την εποχή της πρώτης εξορίας του αγίου Αθανασίου, ο Άρειος δολοφονείται με άγριο τρόπο. Η δολοφονία έγινε στην Κωνσταντινούπολη κατά την διάρκεια διαλείμματος κοινής συλλειτουργίας του Αρείου με ορθοδόξους με μαφιόζικο τρόπο: «Ήσαν δε τότε πατριάρχαι εις μεν την Κωνσταντινούπολιν Αλέξανδρος, εις δε την Αντιόχειαν Ευστάθιος και εις τα Ιεροσόλυμα Μάξιμος. Εις την Αλεξάνδρειαν ουδείς εχειροτονήθη εξωρισμένου του Αγίου Αθανασίου. Τούτων ούτως εχόντων, πεισθείς ο βασιλεύς υπό του Ευσεβίου και των λοιπών, διέταξε τον πατριάρχην Κωνσταντινουπόλεως Αλέξανδρον, όπως συλλειτουργήση απροφασίστως μετά του Αρείου η άλλως να παραιτηθή του θρόνου. Ιδών ο Αλέξανδρος ότι και τα δύο δεινά είναι, έστρεψε την ελπίδα αυτού πάσαν προς τον Θεόν και παρεκάλει αυτόν να κάμη την εκδίκησιν.

     » Ότε δε έφθασεν η ωρισμένη ημέρα, την οποίαν καθώρισεν ο βασιλεύς, μεταβάς ο Άρειος προς εκπλήρωσιν της σωματικής του ανάγκης, παρευθύς –ω της δικαίας κρίσεως του Θεού!– εχύθησαν τα εντόσθιά του υποκάτω αυτού και έλαβεν την αξίαν τιμωρίαν ο θεομάχος, απολαύσας το αιώνιον πυρ, το ητοιμασμένον τω διαβόλω και τοις αγγέλοις αυτού» («Μέγας Συναξαριστής», Ιανουαρίου ΙΗ , σελ. 419).

     Και ο Αθανάσιος επιβεβαιώνει την δολοφονία: «…και ως αντιπεμπούσης της δίκης το ξύλον εν αυτώ την ιδίαν κοιλίαν έπληξε και αντί του θρόνου τη πληγή τα ίδια εξήνεγκεν έντερα και μάλλον ο θρόνος εκείνου το ζην απέσπασεν η αυτός απεσπάσθη παρ΄ εκείνου· εξεχύθη γουν, ως γέγραπται κατά τον Ιούδαν, τοις σπλάγχνοις και καταπεσών εβαστάχθη και μετά μία ημέραν απώλετο» (Άγιος Αθανάσιος, «Προς τους απανταχού μοναχούς περί των γεγενημένων παρά των Αρειανών», κεφ. 57, παρ. 3-4).

     Βεβαίως, ούτε ο ίδιος ο Γιαχβέ, αλλά ούτε και η «δικαία κρίση» του ξεκοίλιασαν τον Άρειο, αλλά οι φανατικοί ορθόδοξοι αντίπαλοί του. Ως δολοφόνος κατηγορήθηκε απ΄ τους Αρειανιστές ο ορθόδοξος αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως, Παύλος. Άλλωστε ο,τιδήποτε διαφοροποιείται απ΄ το δόγμα τους αποτελεί γι΄ αυτούς έργο του Σατανά. Εδώ επιβεβαιώνεται για ακόμα μία φορά και στην πράξη η γνωστή ρήση του τυφλού θρησκευτικού φανατισμού: «Ορθοδοξία ή θάνατος». Η δολοφονία αυτή έρριξε κι άλλο λάδι στην φωτιά, που είχε ήδη ανάψει μεταξύ όλων των παρατάξεων και θρησκειών: «Υπό γαρ τούδε του εμφυλίου των χριστιανών πολέμου συνεχείς εγίγνοντο κατά την πόλιν στάσεις, πολλοί τε εκ των γιγνομένων συντριβέντες απώλοντο» (Σωκράτης, «Εκκλησιαστική Ιστορία», βιβλίο 2, κεφ.12, παρ.17-20).



Ο Μέγας Αθανάσιος πέρασε χρόνια στην έρημο υπηρετώντας τον άγιο Αντώνιο, ο οποίος τον υποστήριξε αργότερα στην πολεμική του κατά του Αρείου. Στην εικόνα φαίνονται να πατούν και οι δύο μαζί τον Άρειο. (Το ύφασμα, που κρατούν, είναι -σύμφωνα με την παράδοση- αυτό που φορούσε ο άγιος Παύλος, προτού «αναχωρήσει για τον Παράδεισο).»    

  Η δυναμική επιστροφή του Αθανάσιου στην Αλεξάνδρεια σημαδεύτηκε από αιματηρά επεισόδια με την προσπάθεια των ορθοδόξων να επανέλθουν στην εξουσία: «Παντού μετά την προπαγανδιστική του περιοδεία (του Αθανασίου) ανέβηκαν στους θρόνους αντιεπίσκοποι, προκλήθηκε διχόνοια και προέκυψαν νέες διασπάσεις. Γιατί με τους νέους αντιεπισκόπους δημιουργούνταν διαρκώς αναταραχές και οδομαχίες, με αποτέλεσμα τα λιθόστρωτα να καλύπτονται από εκατοντάδες πτώματα» (Καρλ Χάιν Ντέσνερ, «Η εγκληματική Ιστορία του Χριστιανισμού», σελ. 487).

     Πιστός ιδεολογικός υποστηρικτής του στην μάχη εναντίον όλων ήταν ο δάσκαλός του, άγιος Αντώνιος, θαυματοποιός και αντιαρειανιστής, που τότε ζούσε ασκητεύοντας σε πηγάδια της ερήμου. Και επειδή η διαμονή σε ξεροπήγαδα υπήρξε μόδα της εποχής, ο Αθανάσιος κατέφυγε εκεί για έξι χρόνια, για να γλυτώσει από τους διώκτες του Αρειανιστές: «Και ο μεν Αθανάσιος έβλεπεν εαυτόν εις μεγάλην στεναχωρίαν και φυγών εκρύβη εις εν ξηροπήγαδον, εκείνοι δε ζητήσαντες και μη ευρόντες αυτόν έγραψαν δευτέραν καθαίρεσιν κατ΄ αυτού… Έμεινε λοιπόν κεκρυμμένος εις τον λάκκον εκείνον ο Μέγας Αθανάσιος έτη εξ» («Συναξαριστής», Τόμος Ιανουαρίου, σελ. 422).

Ιερέας Παύλος: Η «μαύρη χειρ» του Αθανασίου
     Ακολούθησε η δεύτερη εξορία του αγίου απ΄ το 339 έως το 346 μ.Χ., που έγινε επί του Αρειανιστή αυτοκράτορα Κωνστάντιου απ΄ την Σύνοδο της Αντιοχείας και διήρκεσε επτάμισυ έτη. Η εξορία του αποτέλεσε ακόμη μία φορά πυροδότηση της βίας και των οδομαχιών στην πολύπαθη Αλεξάνδρεια: «Οι αστυνομικές και στρατιωτικές επεμβάσεις, οι εξορίες, οι θάνατοι στην πυρά και οι εκτελέσεις δεν έπαιρναν τέλος, ενώ ο Αθανάσιος υποστήριζε μονίμως, πως είχε την ομόφωνη υποστήριξη του λαού της Αλεξανδρείας, αν και ίσχυε μάλλον το αντίθετο» («Η εγκληματική Ιστορία του Χριστιανισμού», σελ.488).

     Ας δούμε όμως, πως περιγράφει και ένας ορθόδοξος υποστηρικτής του Αθανασίου τον μαινόμενο εμφύλιο των χριστιανών: «Άλλοι δε ξιφών πληγάς επεδείκνυντο, άλλοι λιμόν υπομεμενηκέναι παρ΄ αυτών απωδύροντο και ταύτα ουχ οι τυχόντες εμαρτύρουν άνθρωποι, αλλ΄ εκκλησίαι όλαι ήσαν υπέρ ων οι απαντήσαντες και πρεσβεύοντες εδίδασκον, στρατιώτας ξιφήρεις, όχλους μετά ροπάλων, δικαστών απειλάς, πλαστών γραμμάτων υποβολάς, προς τούτοις παρθένων γυμνώσεις, εμπρησμούς εκκλησιών, φυλακάς κατά των συλλειτουργών και ταύτα πάντα δι΄ ουδέν έτερον η δια την δυσώνυμον αίρεσιν των Αρειομανιτών» (Θεοδώρητος «Εκκλησιαστική Ιστορία», κεφ. 105 παρ. 6-17).

     Το 342 μ.Χ. ο στρατηγός του ιππικού Ερμογένης ανέλαβε να αποκαταστήσει την τάξη και να θέσει τέλος στον εμφύλιο εκκλησιαστικό πόλεμο ύστερα από διαταγή του Κωνστάντιου. Ο Ερμογένης, ύστερα από παγίδα, που του είχε στήσει το πλήθος των φανατικών ορθοδόξων, εγκλωβίζεται μέσα στο σπίτι του και καίγεται ζωντανός: «Ως δε επέκειτο ο Ερμογένης δια στρατιωτικής χειρός απελάσαι τον Παύλον, παροξυνθέν τότε το πλήθος οία εν τοις τοιούτοις φιλεί γίγνεσθαι, αλογωτέρας εποιείτο κατ΄ αυτού τας ορμάς και εμπίπρησι μεν αυτού την οικίαν, αυτόν δε σύραντες απέκτειναν» (Σωκράτης, «Εκκλησιαστική Ιστορία», βιβλίο 2, κεφ. 13, παρ. 9-13).

     Ως εγκέφαλος της πράξης καταδείχθηκε ο ορθόδοξος ιερέας Παύλος, ο δολοφόνος του Αρείου. Ο Παύλος εξορίζεται στην περιοχή της Μικρής Αρμενίας, όπου αρκετά χρόνια αργότερα θα στραγγαλιστεί με την σειρά του από Αρειανιστές. Πίσω απ΄ αυτόν βρισκόταν για άλλη μία φορά ο εγκέφαλος του όλου εγχειρήματος Αθανάσιος.

     Την ίδια εποχή δρομολογείται για πρώτη φορά το μετέπειτα σχίσμα των εκκλησιών απ΄ τον εξόριστο στα Τρέβηρα Αθανάσιο, που έχει πείσει τους καθολικούς και τον αυτοκράτορα της Δύσης Κώνσταντα να αντιταχθούν στον Κωνστάντιο και στους Αρειανιστές. Εκεί συνομότησε με τον εξόριστο Παύλο, πείθοντας τον αυτοκράτορα και αδελφό του Κωστάντιου, Κώνστα, να τους στείλει πίσω στην Αλεξάνδρεια υπό την προστασία του. Ουσιαστικά ο Αθανάσιος προσπαθούσε να πείσει τον Κώνσταντα να ξεκινήσει την αναπροσάρτηση της Ανατολικής Αυτοκρατορίας στην Ρώμη μέσω πολέμου.



  Ο Κωνστάντιος φοβούμενος τον εμφύλιο πόλεμο ζήτησε την επιστροφή του Αθανασίου στην Αντιόχεια, όπου τον υποδέχθηκε ο ίδιος με δάφνες καταστρέφοντας όλα τα έγγραφα, που τον ενοχοποιούσαν. Με την επιστροφή του αγίου στην Αλεξάνδρεια και χωρίς χρονοτριβές στήθηκαν οι διορισμοί δικών του επισκόπων και οι βίαιοι διωγμοί των αντιπάλων του. Ο Αθανάσιος έστησε και μία μικρή Εκκλησιαστική Σύνοδο στην Ιερουσαλήμ, που αποκατέστησε την φήμη και την δόξα του.

Οδομαχίες, πυρές, βεβηλώσεις και δολοφονίες
  Η τρίτη εξορία του έγινε από το 356 έως το 362 μ.Χ. πάλι από τον Κωνστάντιο. Το 357 μ.Χ. έγραψε ένα έργο προς τον αυτοκράτορα Κωνστάντιο, την «Απολογίαν προς τον βασιλέα Κωνστάντιον», όπου κολακεύει υπερβολικά τον Αρειανιστή αυτοκράτορα, αποκαλώντας τον «θεοφιλέστατον», «δίκαιον» ζητώντας την συγγνώμη του: «Συγχώρησον ειπόντι μοι ταύτα, φιλανθρωπότατε Αύγουστε, και πολλήν μοι συγγνώμην δος» (παρ. 3), ενώ το 358 μ.Χ. στο «Προς τους απανταχού μοναχούς περί των γεγενημένων παρά των Αρειανών επί Κωνσταντίου» εξαπολύει λεκτική επίθεση εναντίον του.

     Οι απόψεις του για τον Κωνστάντιο αλλά και για πολλούς άλλους μεταβάλλονταν αρκετές φορές ανάλογα με την περίσταση. Την ίδια περίοδο οι πράξεις βίας, οι οδομαχίες, οι βεβηλώσεις, οι πυρές και οι καταστροφές επεκτάθηκαν γρήγορα σε όλη την ανατολική επικράτεια της αυτοκρατορίας. Αντιόχεια, Άγκυρα, Κωνσταντινούπολη, Ανδριανούπολη, Γάζα και πολλές άλλες πόλεις αλληλοσπαράσσονταν.

     Ο Κωνστάντιος, για να σταματήσει τον ανεξέλεγκτο εμφύλιο, έλαβε σκληρά μέτρα. Την νύχτα της 9ης Φεβρουαρίου του 356 μ.Χ. ο Αθανάσιος ιερουργούσε σε αγρυπνία στο ναό του αγίου Θεωνά. Τότε 5.000 στρατιώτες κύκλωσαν την εκκλησία, για να συλλάβουν τον Αθανάσιο: «Μερισθέν δε το πλήθος εις δύο μέρη και των μεν θελόντων τον Γρηγόριον, των δε τον Μέγαν Αθανάσιον, σύγχυσις μεγάλη εγένετο. Βλέπων δε ο στρατηγός Συριανός, ότι κινδυνεύει να γίνη εμφύλιος πόλεμος, και ότι έκαυσαν ένα ναό, του Διονυσίου καλούμενον, εσκέφθη να φονεύση τον Αθανάσιον, δια να παύση η σύγχυσις» («Συναξαριστής», Τόμος Ιανουαρίου, σελ. 423). Παρά την αιματηρή μάχη που ακολούθησε, ο άγιος κατάφερε να φυγαδευτεί από τους κληρικούς του. Ο πρόωρος θάνατος του Κωνστάντιου τον έφερε και πάλι πίσω στην Αλεξάνδρεια. Το 358 μ.Χ. δολοφονείται από καθολικούς και ορθοδόξους ο Αρειανιστής πατριάρχης Αλεξανδρείας Γεώργιος.

     Η τέταρτη εξορία του Αθανασίου κράτησε ενάμισυ χρόνο και έγινε το 362 μ.Χ. επί Ιουλιανού του «Παραβάτη», επειδή συνέχιζε να είναι ο αρχηγός των ταραχών και επειδή κατηχούσε και βάπτιζε μετά βίας Ελληνίδες γυναίκες στο Χριστιανισμό. Ο Ιουλιανός έστειλε στην Αλεξάνδρεια ένα στρατηγό του με 200 άνδρες, να συλλάβουν τον ταραχοποιό Αθανάσιο. Όμως εκείνος κατάφερε να ξεφύγει και έμεινε κρυμμένος στο σπίτι ενός χριστιανού της Αλεξάνδρειας μέχρι και τον θάνατο του Ιουλιανού. Μετά την δολοφονία του αυτοκράτορα από τον στρατιώτη του άγιο Μερκούριο και την στέψη του ορθόδοξου αυτοκράτορα Ιοβιανού, ο Αθανάσιος επέστρεψε το 363 μ.Χ. πίσω στα καθήκοντά του και στον θρόνο του.

     Η επιστροφή του έφερε ξανά πόλεμο και συμπλοκές με κινητοποιήσεις του Στρατού. Πολλοί αιρετικοί επίσκοποι διαπομπεύτηκαν η εξορίστηκαν. Η πέμπτη εξορία του έγινε το 365 μ.Χ. για έξι μήνες επί του Αρειανιστή αυτοκράτορα Ουάλεντος. Ο Ουάλης κινήθηκε εναντίον του θεωρώντας τον υπαίτιο των ταραχών. Το φανατικό πλήθος, που καθοδηγούσε ο Αθανάσιος, στασίασε και πάλι. Ο άγιος απειλούσε τον αυτοκράτορα με αιματηρό εμφύλιο. Ο Ουάλης φοβούμενος τον Αθανάσιο και θέλοντας να ομαλοποιήσει τις ταραχές σταμάτησε και την δίωξη του πανίσχυρου πατριάρχη. Ο Αθανάσιος πέθανε στις 2 Μαΐου 373 μ.Χ.. Τα γεγονότα που χαρακτηρίζουν τον συνολικό τυχοδιωκτικό του βίο είναι πραγματικά ατελείωτα και θα χρειαζόμασταν πολλές σελίδες, για να τα στοιχειοθετήσουμε.

Το μίσος του Αγίου Αθανασίου κατά του Ελληνικού Έθνους

     Ο Αθανάσιος στα γραπτά του επιτίθεται κατά πάντων μη ορθοδόξων και ειδικά κατά των Ελλήνων: «Ταύτας δε και τας τοιαύτας της ειδωλομανίας ευρέσεις άνωθεν και προ πολλού προεδίδασκεν η γραφή λέγουσα. Αρχή πορνείας επίνοια ειδώλων, εύρεσις δε αυτών φθορά ζωής· ούτε γαρ ην απ΄ αρχής, ούτε εις τον αιώνα έσται, κενοδοξία γαρ ανθρώπων ήλθεν εις τον κόσμον, και δια τούτο σύντομον αυτών (των Ελλήνων) τέλος επενοήθη» (Αθανάσιος, «Κατά Ελλήνων», κεφ. 11, 1-6).

     Επίσης «Είθε δε και οι των τοιούτων ψευδοθεών κήρυκες και μάντεις (οι Έλληνες), ποιηταί λέγω και συγγραφείς, απλώς θεούς αυτούς είναι γεγραφήκεσαν. Αλλά μη και τας πράξεις αυτών προς έλεγχον αθεότητος και αισχροποιού πολιτείας αναγεγραφήκεσαν; ηδύναντο γαρ και μόνω τω της θεότητος ονόματι την αλήθειαν υφαρπάσαι, μάλλον δε τους πολλούς από της αληθείας πλανήσαι, νυν δε έρωτας και ασελγείας διηγούμενοι του Διος και παιδοφθορίας των άλλων και ζηλοτυπίας προς ηδονήν των θηλειών και φόβους και δειλίας και τας άλλας κακίας, ουδέν άλλο η εαυτούς ελέγχουσιν, ότι ου μόνον ου περί θεών διηγούνται, αλλά ουδέ περί ανθρώπων, περί δε αισχρών και του καλού μακράν όντων μυθολογούσιν» (κεφ. 15, 12-22).

     Επίθετα και φράσεις εναντίον των Ελλήνων εξακοντίζονται σε όλα τα έργα του όπως «βλάσφημοι», «τρελλοί», «ψεύτες», «δουλοπρεπείς», «άθεοι», «πρέπει να εξοντωθούν», «θα καούν στην Κόλαση», «αποτρόπαιοι δαίμονες» κ.ά.: «…εξιλεούσθαι ους Έλληνες καλούσιν αποτροπαίους δαίμονας» (Σωζομενός, «Εκκλησιαστική Ιστορία», βιβλίο 5, κεφ. 5, παρ. 1).

ΔΕΙΓΜΑΤΟΛΗΨΙΑ ΚΕΙΜΕΝΩΝ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΕ ΤΙΣ ΑΠΟΨΕΙΣ ΤΟΥ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ
     - «Τοιούτοι θεοί εις αυτούς ο Έρως και η Αφροδίτη της Πάφου, εις την Κρήτην ο περιβόητος εκεί Ζευς, και ο εν Αρκαδία Ερμής... ημείς έχομεν ένα παράδειγμα εναντίον πάσης ειδωλολατρίας, ότι δηλαδή οι άνθρωποι την εφεύρον όχι δι΄ άλλο τίποτε αλλά δια τα πάθη εκείνων που την έπλασαν, όπως και η σοφία του Θεού προ πολλού εμαρτύρησε λέγουσα “Αρχή της πορνείας η επινόησις των ειδώλων”.» (Σοφ. Σολ. 14,12: 9,15-10.) (Από το έργο του «Κατά Ελλήνων», έκδοση «Έργα Απολογητικά», εποπτεία του καθηγητή της Θεολογικής Σχολής Παν. Χρήστου, μτφρ. του καθηγητή της Θεολογικής Σχολής Στέργιου Σάκκου.)

    - «...οι λεγόμενοι φιλόσοφοι και επιστήμονες των ειδωλολατρών, όταν μεν κατηγορούνται, δεν αρνούνται ότι οι παρουσιαζόμενοι ως θεοί είναι μορφαί και τύποι ανθρώπων και κτηνών, όταν δε απολογούνται, λέγουν ότι έχουν τα ομοιώματα, δια να τους απαντά το θείον δια μέσου αυτών και να τους εμφανίζεται –διότι, λέγουν, δεν είναι δυνατόν αλλιώς να γνωρίσουν τον ίδιον τον αόρατον, παρά μόνον με τα τοιαύτα αγάλματα και τας τελετάς. Εκείνοι δε που είναι ακόμη φιλοσοφώτεροι απ΄ αυτούς και νομίζουν ότι λέγουν περισσότερον βαθυστόχαστα πράγματα, ισχυρίζονται ότι τα ομοιώματα κατεσκευάσθησαν και εζωγραφήθησαν, δια να επικαλούνται δι΄ αυτών και να εμφανίζωνται θείοι άγγελοι και θείαι δυνάμεις, ώστε εμφανιζόμενοι δια μέσου αυτών να τους διδάσκουν την γνώσιν του Θεού. Και λέγουν, ότι αυτά είναι δια τους ανθρώπους ένα είδος γραμμάτων, τα οποία διαβάζοντες οι άνθρωποι δύνανται να γνωρίσουν και να κατανοήσουν τον Θεόν, δια της εμφανίσεως των θείων αγγέλων που γίνεται δια μέσου αυτών. Αυτά βέβαια εκείνοι έτσι τα μυθολογούν, διότι ασφαλώς δεν θεολογούν, μη γένοιτο.» («Κατά Ελλήνων», 19, 5-20.)

    - «Και το αξιοθαύμαστον, καθώς λέγουν αυτοί που ιστορούν, είναι το εξής· ότι, ενώ οι Πελασγοί έμαθαν τα ονόματα των θεών από τους Αιγυπτίους, δεν γνωρίζουν αυτοί τους θεούς που λατρεύονται εις την Αίγυπτον και λατρεύουν άλλους θεούς διαφορετικούς από τους θεούς εκείνων. Και είναι τελείως διαφορετική η θεωρία και η θρησκεία των εθνικών, οι οποίοι κατελήφθησαν από την μανίαν των ειδώλων, και δεν συναντώνται τα αυτά εις τους αυτούς.» («Κατά Ελλήνων», 23.)

     Την επίθεση κατά της Ελληνικής Φιλοσοφίας συνεχίζει ο Αθανάσιος και στο απολογητικό έργο του «Περί Ενανθρωπήσεως»:

     - «Οι φιλόσοφοι των Ελλήνων έγραψαν πολλά με αληθοφάνειαν και τέχνην· επαρουσίασαν λοιπόν κάτι τόσον μέγα όσον ο σταυρός του Χριστού; Διότι μέχρι του θανάτου των τα σοφίσματά των είχον την αληθοφάνειαν, αλλά και όσα εθεωρούσαν, όταν ήσαν ζώντες, ότι έχουν ισχύν, ήσαν αντικείμενα ανταγωνισμού μεταξύ των, και εφιλονείκουν μεταξύ των δια την θεωρίαν των. Και το παραδοξότατον είναι, ότι, ενώ ο Λόγος του Θεού εδίδαξε με πτωχοτέρας λέξεις, επεσκίασε τους περιφήμους σοφιστάς και κατήργησε τας διδασκαλίας εκείνων και προσήλωσεν όλους πλησίον του και εγέμισε τας εκκλησίας αυτού. Και το αξιοθαύμαστον είναι, ότι με την κάθοδόν του ως ανθρώπου εις τον θάνατον κατήργησε τα μεγάλα λόγια των σοφών περί των ειδώλων. Ποίου αλήθεια ο θάνατός ποτε εξεδίωξε δαίμονας;» (50, 5-15.)

     - «Των Ελλήνων η σοφία μεμώραται». («Περί ενσαρκώσεως του λόγου», κεφ. 46, τμ. 4, γρ. 3).

    - «Πάντα ψευσάμενοι Έλληνες». («Περί ενσαρκώσεως του λόγου», κεφ. 50, τμ. 6, γρ. 2).

     - «Την Ελληνικήν αφροσύνην». («Τρεις λόγοι κατ΄ Αρειανών», τομ. 26, σελ. 177, γρ. 16).

    - «Των Ελλήνων αγνωσίαν». («Τρεις λόγοι κατ΄ Αρειανών», τομ. 26, σελ. 673, γρ. 24).

      Ο βίος του αγίου Αθανασίου ακολουθεί την πεπατημένη γραμμή της Ορθοδοξίας, που πρεσβεύει, ότι όσο πιο φανατικός, μισαλλόδοξος, αιμοβόρος και βίαιος είναι κάποιος ιερέας ή πιστός της, τότε αγιοποιείται. Αρκεί βέβαια να υποστηρίζει με οποιοδήποτε τρόπο τα εξουσιαστικά συμφέροντα της Εκκλησίας. Ο Άγιος και Μέγας Αθανάσιος εορτάζεται στις 18 Ιανουαρίου κάθε έτους μαζί με τον Κύριλλο Αλεξανδρείας, τον εγκέφαλο της κατακρεούργησης της φιλοσόφου Υπατίας.

Βασίλειος Μαυρομμάτης
http://www.athriskos.gr/modules/news/article.php?storyid=1230
Από: 
http://www.freeinquiry.gr/pro.php?id=1086

Σάββατο, 14 Ιανουαρίου 2017

ΝΑ ΕΠΙΤΡΑΠΕΙ Η ΟΠΛΟΦΟΡΙΑ ΣΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ !!

 
ΟΛΟΙ ΟΙ ΑΝΘΕΛΛΗΝΕΣ ΑΛΛΟΔΑΠΟΙ ΠΟΥ ΚΥΚΛΟΦΟΡΟΥΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ,
 ΕΧΟΥΝ ΠΑΡΑΝΟΜΑ ΟΠΛΑ ,
ΠΟΥ ΘΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΟΥΝ ΟΤΑΝ ΤΟΥΣ ΔΩΘΕΙ ΤΟ ΣΥΝΘΗΜΑ...
 
 



 
 
 
ΓΡΑΦΕΙ Ο ΓΟΡΓΙΑΣ ΕΠΙΚΟΥΡΕΙΟΣ
 
 
Οπλοφορία;;
 Σαφώς να επιτραπεί..
διότι οι παράνομοι έχουν ήδη όπλα...
ενώ οι νομιμόφρονες είναι άοπλοι και απροστάτευτοι !!

Ο ΜΗ νομοταγής "πολίτης" δεν εκλιπαρεί την έγκριση του νόμου ώστε να αποκτήσει πρόσβαση σε οπλισμό.
 Εσύ ο όμως νομοταγής, στέκεσαι άοπλος απέναντί του.

Δηλαδή έχεις τους ''κακούς'' οπλισμένους και τους ''καλούς'' εντελώς άοπλους,
 με την ατυνομία να προστατεύει δημόσια πρόσωπα, καθεστωτικά... ανδρείκελα και πολιτικά γραφεία.
 
Σε χώρες ή πόλεις της Αμερικής που λένε κάποιοι ότι έγιναν ''φαρ-ουέστ '' και η οπλοφορία ήταν σχεδόν υποχρεωτική για τους νοητικά υγιείς νομοταγείς πολίτες,
η εγκληματικότητα σχεδόν εξαφανίστηκε,
 καθώς οι παραβατικοί "πολίτες",
 πήραν το μύνημα για το ρίσκο της όποιας "δραστηριότητάς" τους !!
Το να σε εκθέτουν άοπλο (υποθέτω πως ανήκεις στους νομοταγείς του Ελλαδιστάν) απέναντι σε πάνοπλους κακοποιούς,
χωρίς το μέσον να υπερασπίσεις τον εαυτό σου,
το σπίτι σου ή την οικογένειά σου, το θεωρείς σωστό και έντιμο και "δημοκρατικό";;;
 
Υπάρχουν πολιτισμένες χώρες που επιτρέπουν την κατοχή όπλου για άμυνα στο σπίτι,
εφόσον βέβαια πληρούνται κάποιες προϋποθέσεις (σχετική εκπαίδευση,
έκδοση ιατρικών βεβαιώσεων σχετικά με την ψυχική υγεία κτλ).
 
 
ΠΗΓΗ : FACEBOOK
 
 

ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ ΚΑΙ ΜΑΚΑΡΙΟΣ ΠΑΡΕΔΩΣΑΝ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ ΤΟ 1974  πχχ ...

 

ΕΝΑΣ ΕΒΡΑΙΟΤΟΥΡΚΟΣ & ΕΝΑΣ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΣ ΕΒΡΑΪΚΗΣ ΘΡΗΣΚΕΙΑΣ , ΔΗΛΑΔΗ .

 

 

 
 
 



ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ = ΑΝΘΕΛΛΗΝΑΣ

 & ΟΧΙ ΠΡΟΣΤΑΤΗΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΓΡΑΜΜΑΤΩΝ ...

 

 

 
 
 
ΣΧΟΛΙΑΖΕΙ Ο ΑΛΕΚΟΣ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ
 
 
Ο Αγιος Γρηγόριος ο Ανθέλληνας. Που τον έχετε και Υπουργό Παιδείας..(προστάτη παιδείας -Νταβατζή δλδ) Για να παράγουμε εβραιότουβλα.
 Ταχξτε του, και καμιά κάρα χρυσή για τον ανθελληνισμό του!!!.. Αχυρόμυαλοι Έλληνες!!
 Καπηλευτές του ιερού όνόματος, ΈΛΛΗΝ -ΕΛΛΑΣ του Πλάτωνα, του Αριστοτέλη ,Λεωνίδα, Μιλτιάδη. κτλ κτλ..
 
 
ΠΗΓΗ : FACEBOOK
 
 
 
 



Παρασκευή, 13 Ιανουαρίου 2017

ΠΡΟΣΕΥΧΗ "ΠΑΤΕΡ ΗΜΩΝ" - ΜΗΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΜΠΟΥΡΔΟΛΟΓΙΑ ΤΕΛΙΚΑ ;;

 

 




 
 
ΓΡΑΦΕΙ Ο ΦΡΑΓΚΙΣΚΟΣ ΝΙΚΑΣ
 
 
Ο σχολιασμός αναφέρεται στα αιτήματα της Κυριακής Προσευχής,
του γνωστού «Πάτερ ημών»
και να πως σχολιάζω εγώ.
 
<<<Για να δούμε τι εννοεί ο ποιητής.
Ας κάνουμε κι εμείς μια λογοτεχνική ανάλυση του ποιήματος.
 
«ΤΟΝ ΑΡΤΟΝ ΗΜΩΝ ΤΟΝ ΕΠΙΟΥΣΙΟΝ ΔΟΣ ΗΜΙΝ ΣΗΜΕΡΟΝ»Μωρέ, λέγε ό,τι θες. Τον επιούσιον άρτον σού τον δίνει ο φούρναρης με εξήντα λεπτά τη φρατζόλα, χρήματα που έβγαλες με τον ιδρώτα σου. Άμα δεν έχεις το εξηντάλεπτο, ψωμί δεν έχει. Εκτός αν σου το χαρίσει ο φούρναρης.
Ο φούρναρης, έτσι; και κανένας άλλος.
 Είδες ποτέ εσύ να βρέχει καρβέλια; Βρήκες ποτέ κανένα καρβέλι έξω από την πόρτα σου;
 
«ΚΑΙ ΑΦΕΣ ΗΜΙΝ ΤΑ ΟΦΕΙΛΗΜΑΤΑ ΗΜΩΝ»Ποια οφειλήματα; Σε ποιον χρωστάς και γιατί;
Ποιος, πότε και γιατί σου έδωσε τι, έναντι ποιου αιτήματός σου και ποιας συμφωνίας, ώστε να του χρωστάς;
 
«ΩΣ ΚΑΙ ΗΜΕΙΣ ΑΦΙΕΜΕΝ ΤΟΙΣ ΟΦΕΙΛΕΤΑΙΣ ΗΜΩΝ»Μπα; Σου χρωστούσαν οι οφειλέτες και τους τα χάρισες;
Καλά, και πόσοι σου χρωστούσαν; Γιατί μιλάς για οφειλέτες κι όχι οφειλέτη.
 Δηλαδή είσαι ευκατάστατος οικονομικά. Ε, είσαι και πολύ κορόιδο.
 Ρε, ο άλλος, άνεργος και άρρωστος οικογενειάρχης, χρωστούσε κάτι ενοίκια στην εκκλησία, ιδιοκτήτρια του ακινήτου,
 και οι παπάδες τον πέταξαν στο δρόμο.
 ΚΙ εσύ πας και χαρίζεις;
 
«ΚΑΙ ΜΗ ΕΙΣΕΝΕΓΚΗΣ ΗΜΑΣ ΕΙΣ ΠΕΙΡΑΣΜΟΝ»Δεν το κατάλαβα αυτό. Ποιος σε βάζει σε πειρασμό.
 Εγώ ξέρω πως σε πειρασμό μας βάζει ο διάβολος.
Αν κάνει κι ο Θεός κάτι τέτοιο, ποια η διαφορά του από τον διάβολο;
 
«ΑΛΛΑ ΡΥΣΑΙ ΗΜΑΣ ΑΠΟ ΤΟΥ ΠΟΝΗΡΟΥ»Συνέχεια του προηγούμενου είναι αυτό;
 Δηλαδή, τελικά, σε έχωσε στον πειρασμό.
 Δηλαδή ο ίδιος ο θεός εξομοιώνει τον εαυτό του με το διάβολο. Μπράααβο του. Μπράβο και σ’ εσένα.
Ωραίο θεό βρήκες να πιστεύεις.
̓
«ΑΜΗΝ».
Τι σημαίνει αυτό; Έφαγα όλα τα ΕΛΛΗΝΙΚΑ λεξικά και τέτοια λέξη δεν υπάρχει πουθενά.
Μήπως είναι ξένη λέξη;
 Και τι σημαίνει;
 Και γιατί δεν την λέμε στα ΕΛΛΗΝΙΚΑ;
Και κυρίως, ΠΟΙΑΣ ΞΕΝΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ ΛΕΞΗ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΗ;>>>
 
 
ΤΑ ΠΑΡΑΛΟΓΑ ΤΟΥ ΣΧΙΖΟΦΡΕΝΟΥΣ ΕΒΡΑΙΟΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΥ , ΟΛΟ ΧΡΩΣΤΑΣ , ΠΑΡΑΚΑΛΑΣ , ΓΛΕΙΦΕΙΣ , ΤΑΠΕΙΝΩΝΕΣΑΙ , ΚΟΡΟΪΔΕΥΕΙΣ-ΞΕΓΕΛΑΣ ΑΛΛΟΥΣ ,ΚΑΙ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΜΙΛΑΣ ΚΑΙ ΑΡΑΜΑΪΚΑ-ΑΡΧΑΙΑ ΕΒΡΑΪΚΑ ΔΗΛΑΔΗ ...
 
 

Τετάρτη, 11 Ιανουαρίου 2017

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΙΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΚΕΣ ΕΙΡΩΝΕΙΕΣ

ΓΙΑ ΤΟΝ ΘΕΟ ΔΙΑ

 

 

 
 

ΕΛΛΗΝ.Α.Ι.Σ.     
ΕΛΛΗΝΩΝ ΑΡΧΑΙΟΘΡΗΣΚΩΝ ΙΕΡΟΝ ΣΩΜΑΤΕΙΟΝ

Αριθμός Δικαστ. Αποφάσεως 1290/2006

Δομοκού και Ζαχία 1, 10445 Αθήναι
6-1-2017
Αρ. Πρωτ.: 100/110
Tηλ.: 2155256740   
    
ΘΕΜΑ: Δημοσιογραφικές ειρωνείες για τον Θεό Δία

Με αφορμή τα πρόσφατα δημοσιογραφικά τραπέζια των τηλεοπτικών εκπομπών σχετικά με την Οργάνωση; Κίνημα; Κόμμα; (δεν μας αφορά) του κυρίου Α. Σώρρα, θα θέλαμε να παρατηρήσουμε τα ακόλουθα:
 
Δημοσιογραφίσκοι, αλλά δυστυχώς και έγκριτοι δημοσιογράφοι αφού σχολιάζουν τα τεκταινόμενα σχετικά με την ύπαρξη ή την ανυπαρξία των ομολόγων /δισεκατομμυρίων που έχει επικαλεστεί ότι διαθέτει ο κύριος Σώρρας (κι αυτό δεν μας αφορά), καταλήγουν λέγοντας ειρωνικά ότι οι οπαδοί του, ορκίζονται στον Δία τον οποίο θεωρούν κάτι μεταξύ εξωγήινου και αγνώστου ταυτότητας ιπτάμενου αντικειμένου.
Δεν γνωρίζουμε τις θεολογικές αναζητήσεις των οπαδών του κου Σώρρα οι οποίες δεν μας αφορούν, αλλά εκείνο που μας αφορά και το δηλώνουμε δια της παρούσας επιστολής, είναι ότι δεν θα επιτρέψουμε σε κανέναν ο οποίος έχει το πλεονέκτημα του δημοσιογραφικού μικροφώνου να εμπαίζει τους Θεούς πόσο μάλλον όταν το μόνο που γνωρίζει γι` αυτούς είναι τα ανιστόρητα ψευδολογήματα και παραμύθια που του έμαθε στο δημοτικό σχολείο η καθεστηκυία τάξη πραγμάτων την οποία υπηρετεί προσκυνούμενος με την στενή και ευρεία έννοια του όρου.
Τα όργανα του ΕΛΛΗΝ.Α.Ι.Σ. (Διοικητικό και Ιερατικό Συμβούλιο) θα εκτιμήσουν την έκταση της δημοσιογραφικής συνέχειας για την ειρωνεία και τον εμπαιγμό που γίνεται κατά της ελληνικής λατρείας και θα προβούν στις ανάλογες ενέργειες.

Ο Εντεταλμένος Δημοσίων Σχέσεων
Δρ. Λεωνίδας Λ. Μπίλλης
Οικονομολόγος-Κοινωνιολόγος


 



Τετάρτη, 4 Ιανουαρίου 2017

Τρίτη, 3 Ιανουαρίου 2017

ΦΙΛΟΙ ΚΑΙ ΟΠΑΔΟΙ ΤΟΥ ΣΩΡΡΑ , ΜΗΝ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙΤΕ ΑΛΛΟ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΔΗΘΕΝ ΠΑΤΡΙΩΤΗ ΕΛΛΗΝΟΘΡΗΣΚΟ "ΗΓΕΤΗ" - ΕΙΝΑΙ ΠΑΓΙΔΑ .

 

ΚΑΤΑ ΒΑΘΟΣ ΣΚΟΠΟΣ ΤΟΥ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΕΥΤΕΛΙΣΕΙ ΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΜΑΣ ΘΡΗΣΚΕΙΑ , ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ .

 

 

 
 
ΓΡΑΦΕΙ Ο ΙΦΙΚΡΑΤΗΣ ΑΜΥΡΑΣ
 
 
Η ενδιαφέρουσα πολυπλοκότης της καθημερινής πολιτικής ζωής στην πολύπαθη σύγχρονη Ελλάδα


Ο ρασοφόρος της ιουδαϊκής αιρέσεως των ναζωραίων εισβάλλει απρόσκλητος σε λαϊκή σύναξη,
και πάραυτα κατηγορεί ως αντιχρίστους τους οπαδούς του Σώρρα,
 ερωτών ειρωνικώς πού ορκίζονται - στον Δία;


Εις εκ των παρισταμένων απαντά με θάρρος στον ρασοφόρο,
 "Τί σε πειράζει; επειδή ο Δίας δεν ήταν εβραίος;".


Και ακολουθεί πανδαιμόνιο.
 Οι παριστάμενοι αντιδρούν δυναμικώς εναντίον του ρασοφόρου,
 όστις προσπαθεί να τους επιβληθεί με ύφος καρδιναλίου.


Ενώ η άποψή μου για τον Αρτέμη Σώρρα έχει δημοσιευθεί εδώ και τρία χρόνια (http://www.iphicratisamyras.com/2013/12/56.html),
 έχει σημασία να αναλύουμε τις αποχρώσεις των ψυχολογικών αντιδράσεων ατόμων
που έχουν εγκλωβιστεί σε μία οργάνωση με ψευδεπίγραφο πατριωτισμό.


Η εκμετάλλευση του ονόματος των Πατρώων Θεών,
του Ελληνισμού, και του πατριωτισμού
από την εγκληματική παρέα του Σώρρα,
 δημιουργεί υβριδικές πολιτικές καταστάσεις.


Ένα μέρος των οπαδών αναπαράγει ενσυνειδήτως τα ψεύδη του Σώρρα αποσκοπούν σε ίδιον όφελος.
Ένα άλλο μέρος έχει εκστασιαστεί από τους όρκους στον Δία,
 αισθανόμενο να αναπτερώνεται το ηθικό του.


Το συμπέρασμα είναι ότι σε μία χώρα ήτις έχει υποστεί πολιτισμική καθίζηση,
η συλλογική (αυτ)απάτη και ο πατριωτισμός μπορούν να συνυπάρχουν
σε μία ομάδα με διαφορετική δοσολογία και σε διαφορετικά επίπεδα της οργανώσεως.


Φυσικά το εύκολο ερώτημα που θα ακουστεί είναι,
 "τί είδους πατριωτισμός είναι αυτός που εξαπατά τους πολίτες στο όνομα του Διός;".


Πρόκειται για λάθος ερώτημα.
 
Το σωστό ερώτημα είναι
 γιατί τόσο εύκολα προσελκύσθησαν τόσοι πολίτες από κάποιον απατεώνα που τους τάζει 600 δις;


Η σωστή απάντηση είναι ότι η Ελληνική Θρησκεία και τα ιερά σύμβολα του Ελληνισμού ενέχουν τεράστια πολιτική αξία.
 
 Αν δεν τα χρησιμοποιούν οι ηθικοί Έλληνες,
 θα τα χρησιμοποιήσουν κάποιοι ανήθικοι απατεώνες για ίδιον όφελος.


Εν κατακλείδι,
κατηγορώ περισσότερο όσους Έλληνες στο θρήσκευμα αρνούνται να συγκροτήσουν πολιτικές οργανώσεις,
παρά κάποιους απατεώνες σαν τον Σώρρα.
 Όποιος Έλλην στο θρήσκευμα αρνείται να γίνει πολιτικός στρατιώτης,
 δεν δικαιούται να κατηγορεί τον οιοδήποτε Σώρρα για εκμετάλλευση των Ελληνικών συμβόλων.


Μεγαλύτερος εγκληματίας είναι ο πολιτικώς αδιάφορος
 αλλά "ηθικός" Έλλην στο θρήσκευμα,
 παρά ο οιοσδήποτε ανήθικος τύπου Σώρρα.


ΠΗΓΗ :