Τρίτη, 30 Δεκεμβρίου 2014

 Η ΕΛΛΑΔΑ ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΗ ΣΚΥΛΑ (ΑΝΘΕΛΛΗΝΙΚΟ ΣΥΡΙΖΑ) ΚΑΙ ΤΗ ΧΑΡΥΒΔΗ (ΝΑΖΙΣΤΙΚΗ ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ)...ΜΕΡΟΣ 1ον - ΠΕΡΙ ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ - ....

 


  Η«Χρυσή Αυγή» (τεύχος 26, Μάιος 1987) αφιερώνει το εξώφυλλό της στον ηγέτη της, Αδόλφο Χίτλερ. Στο άρθρο του υπό τον τίτλο «Χίτλερ για Χίλια Χρόνια» ο Μιχαλολιάκος κάνει λόγο για τον «οραματιστή της Νέας Ευρώπης», τον «εμψυχωτή και απόστολο της Επαναστάσεως του Αγκυλωτού Σταυρού»...
Οντως, η «Χρυσή Αυγή» βρίσκεται στη Βουλή. Αλλά όταν ένα κόμμα βρίσκεται στη Βουλή παύει να έχει τα ιδεολογικά, πολιτικά και κοινωνικά του χαρακτηριστικά; Οταν ένας φασίστας είναι στη Βουλή παύει να είναι φασίστας; Οταν ο Χίτλερ ήταν στη Βουλή δεν ήταν ναζί;
Ο κοινοβουλευτικός μανδύας δεν πρόκειται να κρύψει τη δυσωδία του ναζισμού και του φασισμού.



Στο τεύχος της «Χρυσής Αυγής», Ιούλιος 1991, ο σαλπιστής του Χίτλερ σαλπίζει προς το - ναζιστικό - μέλλον...



  Η «Χρυσή Αυγή» (τεύχος 132, Μάιος - Ιούνιος 2007) ξεχειλίζει από τη λατρεία της για τον Χίτλερ και το ναζισμό... Δεξιά: Ο λατρεμένος της «Χρυσής Αυγής», ο ναζί εγκληματίας Ρούντολφ Ες, κοσμεί και πάλι το εξώφυλλό της (Ιούλιος 2006)...


«Χρυσή Αυγή» (τεύχος 44, Απρίλιος 1989). Τα σχόλια περιττεύουν...



Η «Χρυσή Αυγή» (τεύχος 16, Σεπτέμβριος 1987) κυκλοφορεί με εξώφυλλο τον υπαρχηγό του Χίτλερ, τον Ρούντολφ Ες, τον οποίο και εξυμνεί: «Αθάνατος»...



Η «Χρυσή Αυγή» (τεύχος 39, Οκτώβριος 1988) αφιερώνει το εξώφυλλό της στον «πατριώτη» Τσολάκογλου. Ο κατοχικός «πρωθυπουργός» των ναζί εξυμνείται από τη «Χρυσή Αυγή» σαν ο «Στρατηγός (που) προσπάθησε για μια Εντιμη Ειρήνη»...



Η «Χρυσή Αυγή» (τευχ. Αύγουστος - Σεπτέμβριος 1982), πιστή στο «μεγαλείο» του αγκυλωτού σταυρού...


Από το άρθρο του Μιχαλολιάκου για τον Χίτλερ («Χρυσή Αυγή», τεύχος 26, Μάιος 1987), διαβάζουμε: «Τι εμπόδιο μπορεί να σταθεί στο δρόμο μας αφού ακόμη και σήμερα νοιώθουμε ΕΚΕΙΝΟΝ να μας οδηγεί (...) με τη σκέψη και την ψυχή μας δοσμένη στη Μνήμη του Μεγάλου μας Αρχηγού, υψώνουμε το δεξί χέρι ψηλά, χαιρετούμε τον Ηλιο και με το θάρρος που μας επιβάλλει η Στρατιωτική μας Τιμή και το Εθνικοσοσιαλιστικό μας καθήκον κραυγάζουμε γεμάτοι πάθος, πίστη στο μέλλον και στα οράματά μας: HEIL HITLER!»...


«Χρυσή Αυγή», Ιούλιος 1982. «Χίτλερ για Χίλια Χρόνια»










ΠΗΓΗ : ΝΙΚΟΣ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ  ...

 
 

Δευτέρα, 29 Δεκεμβρίου 2014

 Ο ΠΕΡΙΠΛΟΥΣ ΤΟΥ ΠΥΘΕΑ ..!!



O Πυθέας ( 380 –310 π.Χ.) ήταν ένας αρχαίος Έλληνας εξερευνητής και γεωγράφος από τη Μασσαλία ,η οποία τότε ήταν ελληνική αποικία.
Στην ιστορία έμεινε με το όνομα , ο Μασσαλιώτης και έγινε γνωστός  για το μοναδικό ταξίδι που πραγματοποίησε στις θάλασσες της βόρειας Ευρώπης. Ο Πυθέας περιέγραψε το ταξίδι του στα βιβλία του « Περί Ωκεανού» και «Γης περίοδος», από τα οποία σώζονται μόνο αποσπάσματα, σε αναφορές άλλων συγγραφέων. Ανάμεσα σε αυτούς, ο Στράβων και ο Πολύβιος διατήρησαν αμφιβολίες για το αν ο Πυθέας πραγματοποίησε το ταξίδι που περιγράφει.
Τον 4ο αιώνα π.Χ. , ο Πυθέας αναλαμβάνει μια αποστολή για να διερευνήσει τα εδάφη πέρα από τη Μεσόγειο και έφτασε στα όρια της Αρκτικής του τότε γνωστού κόσμου . Τότε υπήρχε έντονος ανταγωνισμός και αντιπαλότητα μεταξύ των Ελλήνων και των Καρχηδονίων για τον έλεγχο του εμπορίου στη δυτική Μεσόγειο .Ο σκοπός του ταξιδιού του Πυθέα για τα βρετανικά νησιά δεν είναι απολύτως βέβαιος , αλλά μπορεί εν μέρει να ήταν μια προσπάθεια να αναζητήσει άλλες αγορές.
Ο τρόπος που ξεκίνησε το ταξίδι του ο Πυθέας δεν είναι επακριβώς γνωστός. Μπορεί να πέρασε από το Πορθμό του Γιβραλτάρ, αλλά είναι επίσης πιθανό να ταξίδευσε αρχικά δια ξηράς μέσω της Γαλατίας (σημ. Γαλλίας). Στη συνέχεια βρέθηκε στη Βρετανία, για την περίμετρο της οποίας υπολόγισε τιμή που διαφέρει κατά 2,5% από την πραγματική. Περιέγραψε τους ιθαγενείς κατοίκους της, ως ανθρώπους "απλών τρόπων " που έχτιζαν τα σπίτια τους έξω από καλάμια ή ξύλα, και χρησιμοποιούσαν άρματα στους πολέμους τους. Επισκέφτηκε την Κορνουάλη( Belerion ), σημαντικό τόπο εξόρυξης κασσίτερου. Για τους κατοίκους της, ο Πυθέας είπε ότι ήταν πολιτισμένοι και φιλόξενοι με τους ξένους. Λέγεται ότι ο αρχαίος εξερευνητής επισκέφτηκε και το  Stonehenge σύμφωνα με τον Διόδωρο αλλά δεν επιβεβαιώθηκε αυτό το γεγονός από κάποια άλλη πηγή. Ωστόσο το ταξίδι του Πυθέα αποτέλεσε  τον πρώτο καταγεγραμμένο περίπλου των Βρετανικών Νήσων.
 

Μετά από θαλάσσιο ταξίδι έξι ημερών προς το βορρά έφτασε σε έναν τόπο που ονομάζει Θούλη. Για τη Θούλη ο Πυθέας αναφέρει ότι ήταν μία γεωργική χώρα, όπου η μέρα διαρκεί 2 με 3 ώρες. Οι εκεί κάτοικοι τρέφονταν με φρούτα και παρασκεύαζαν ένα ποτό από σιτάρι και μέλι. Σχετικά με το ποιά ήταν η Θούλη που επισκέφτηκε ο Πυθέας έχουν γίνει διάφορες υποθέσεις. Εικάζεται ότι πρόκειται για την Ισλανδία, τις ακτές της Νορβηγίας, τις Νήσους Φερόες ή τις Νήσους Σέτλαντ. Βόρεια τη Θούλης, σε απόσταση μίας ημέρας ναυτικού ταξιδιού, άρχιζε μία περιοχή όπου η θάλασσα αναμιγνυόταν με τον πάγο, τη ξηρά και τον αέρα. Υπάρχουν θεωρίες σύμφωνα με τις οποίες ο τόπος που περιγράφει ο Πυθέας είναι οι περιοχές του Αρκτικού κύκλου κοντά στην Ισλανδία ή τη Νορβηγία, όπου το θαλασσινό νερό αρχίζει να πήζει και υπάρχει πυκνή ομίχλη. Ο συνδυασμός αυτός (νερό-πάγοι-ομίχλη) του έδωσε την εντύπωση της ανάμιξης των στοιχείων της φύσης.
Στη συνέχεια ο Πυθέας επέστρεψε στην Βρετανία και ταξίδευσε στη Βόρεια Θάλασσα και πιθανώς και στη Βαλτική. Ο Πυθέας έκανε ορισμένες σημαντικές παρατηρήσεις σχετικά με τα γεωγραφικά πλάτη και ήταν ο πρώτος που συνέδεσε  τις παλίρροιες με τις φάσεις της Σελήνης.

ΕΙΚΟΝΕΣ - Ο Πυθέας και η διαδρομή του

ΠΗΓΗ: ΜΠΛΟΓΚ ΓΕΩΔΙΦΗΣ με πληροφορίες από την Brittanica

 
 

Κυριακή, 28 Δεκεμβρίου 2014

 ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΙ ΚΕΛΤΕΣ ...

 
 
Ο Έλληνας Πυθέας ήταν ο πρώτος θαλασσοπόρος της Iστορίας, λέει σε νέο βιβλίο Bρετανός ιστορικός. Ξεκίνησε τον 4ο αιώνα π.X. από τη Mασσαλία για τον ευρωπαϊκό βορρά. Kαι δεν βρήκε βαρβάρους, αλλά κασσίτερο, ήλεκτρο και χρυσό.
Στο παλιό λιμάνι της Μασσαλίας, μία χάλκινη πλάκα γράφει: «Εδώ γύρω στο 600 π.X. Έλληνες ναυτικοί αποβιβάστηκαν προερχόμενοι από τη Φώκαια, ελληνική πόλη της Μικράς Ασίας. Ίδρυσαν τη Μασσαλία από την οποία μεταλαμπαδεύτηκε στη Δύση ο πολιτισμός».
Υπάρχει ένα πρόσωπο που υπονοείται πίσω από τις λέξεις αυτές. Λέγεται Πυθέας και το άγαλμά του βρίσκεται σε μία εσοχή της πρόσοψης του Χρηματιστηρίου Αξιών της πόλης, μαζί με εκείνο του Ευθυμένη.H παρουσία τους εκεί έχει έναν ειδικό συμβολισμό. Οι δύο Έλληνες θαλασσοπόροι από τη Μασσαλία βοήθησαν το άνοιγμα του εμπορίου σε μια πόλη που κάποτε ήλεγχε μεγάλο μέρος της μεσογειακής οικονομίας. Και ο μεν Ευθυμένης ταξίδεψε προς Νότον. Έφθασε στη Σενεγάλη, πιθανόν και στην Γκάνα.
Ο Πυθέας όμως τράβηξε προς Βορράν, να βρει τους τόπους που ήταν σκεπασμένοι με τον πέπλο του μύθου, τόπους βαρβαρικούς όπου οι άνθρωποι «δεν μιλούσαν ελληνικά αλλά συνεννοούνταν με θορύβους που έμοιαζαν με κραυγές ζώων».
Ο Άγγλος ιστορικός Μπάρι Κάνλιφ ανέλαβε να χαρτογραφήσει ξανά το μυθικό εκείνο ταξίδι.
Καθηγητής στην έδρα Ευρωπαϊκής Αρχαιολογίας της Οξφόρδης από το 1972, συγγραφέας δεκάδων βιβλίων, μονογραφιών, άρθρων, με ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τον κελτικό πολιτισμό, κυκλοφόρησε πρόσφατα (Εκδόσεις Penguin) το βιβλίο «Το συναρπαστικό ταξίδι του Πυθέα του Έλληνα», με υπότιτλο «Ο άνθρωπος που ανακάλυψε τη Βρετανία».
Βέβαια το ταξίδι του δεν είναι άγνωστο. Ο Πυθέας είχε γράψει, γύρω στο 320 π.X., «Περί Ωκεανού», βιβλίο το οποίο δεν σώζεται, αναφέρεται όμως σε αρκετές πηγές μέσω των οποίων σώζονται και αυτούσια αποσπάσματα. Αρκετοί μεταγενέστεροι του Πυθέα γεωγράφοι και ιστορικοί, όπως ο.. Στράβωνας και ο Πολύβιος, αμφισβήτησαν τα γραπτά του Πυθέα και τα μεταχειρίστηκαν ως μυθεύματα – «Πυθέου πλάσματα» τα αποκαλούσαν.
Άλλοι όμως τα υποστήριξαν – παράδειγμα ο Ίππαρχος, ο Ερατοσθένης, ο Κοσμάς ο Ινδικοπλεύστης. Και σήμερα θεωρείται πια βέβαιο ότι το ταξίδι έγινε, και ο Πυθέας θα πρέπει να πάρει τη θέση του δίπλα στον Κάπτεν Κουκ και τον Κολόμβο.
Ο Πυθέας υπήρξε πράγματι, σύμφωνα και με νεώτερα ευρήματα, ο πρώτος άνθρωπος τού τότε γνωστού κόσμου που έφθασε στη Βρετανία, στις χώρες των Κελτών και των Γαλατών, τρεις αιώνες νωρίτερα από τις λεγεώνες του Ιούλιου Καίσαρα. Και ο Κάνλιφ ανασυνέθεσε το ταξίδι χρησιμοποιώντας όλες τις γραπτές πηγές αλλά και τα ευρήματα της αρχαιολογίας, για να πει τι ακριβώς συνάντησε στον δρόμο του.
Ταυτόχρονα ανασυνθέτει το ιστορικό πλαίσιο μιας περιόδου από το 600 έως το 100 π.X., τους ανταγωνισμούς ανάμεσα σε Ετρούσκους, Έλληνες, Καρθαγένιους και Ρωμαίους και αναδεικνύει την αξία του εμπορίου, ως κινήτρου του ταξιδιού αυτού, όπως συνέβη και με τους θαλασσοπόρους του 15ου αιώνα.
Αναδεικνύει τη σημασία του κασσίτερου, του ήλεκτρου και του χρυσού, στην οικονομία της εποχής.
Ο κόσμος του Πυθέα ήταν ο μεσογειακός κόσμος που είχε όριο τις Άλπεις και τις Ηράκλειες Στήλες στο Γιβραλτάρ, ήταν όμως και ένας κόσμος που είχε ανάγκη την υπέρβαση των ορίων του. «Ήταν ένας κόσμος αλλαγών, ανάπτυξης οριζόντων, επαφών σε μεγάλες αποστάσεις, ανταλλαγής αγαθών και επέκτασης των γνώσεων», λέει. «H Μεσόγειος ήταν μέρος ενός γρήγορα αυξανόμενου παγκόσμιου συστήματος που περιελάμβανε όλη την Ευρώπη και τη Βόρεια Αφρική, χαρακτηριζόταν δε από διογκούμενη αλληλεξάρτηση».

pyth02d

Ο Πυθέας πέρασε τις Ηράκλειες Στήλες, ανέβηκε τις ισπανικές ακτές, τις γαλλικές, είδε από ποιες ακριβώς περιοχές του άγνωστου Βορρά, της Μάγχης και της Βαλτικής, έφθανε έως τον Νότο ο κασσίτερος και το κεχριμπάρι. Και έφθασε μέχρι και την περίφημη Θούλη (πιθανολογείται ότι είναι η Ισλανδία), όπου δεν υπήρχε ακριβώς «ούτε γη ούτε θάλασσα ούτε αέρας», παρά μόνον ένα είδος «θαλασσίου πνεύμονος». Άντε μετά να τον πιστέψει ο Στράβωνας. Αλλά ο Πυθέας μιλούσε για τους πάγους.
Ο Μπάρι Κάνλιφ, ήδη με τον τίτλο και τον υπότιτλο, παίζει με το θανατηφόρο όπλο της λεπτής ειρωνείας. Είναι σαν να μας προτείνει μια σειρά ανακαλύψεων: Οι Έλληνες (ο «Pytheas the Greek») ανακάλυψε τους Κέλτες κάνοντας τον περίπλου της Ιβηρικής. Οι απόγονοι των λαών αυτών ανακάλυψαν την Αμερική. Και όλοι ετούτοι μαζί, ανακάλυψαν αργότερα έναν απόγονο του Πυθέα, ναυτικό κι αυτόν, τον «Zorba the Greek». Τα πάντα είναι θέμα οπτικής γωνίας, μας λέει εντέλει. Όλα εξαρτώνται από το ποιος είναι κέντρο του κόσμου και ποιος φολκλόρ.
Γιατί ο ανομολόγητος στόχος του διακεκριμένου οξφορδιανού, στο απόγειο της καριέρας του, τόσο σε αυτό το βιβλίο του όσο και στο αμέσως προηγούμενό του, το «Facing the Ocean», είναι ένας: να αποδείξει τη θεωρία που σε διαλέξεις του έχει διατυπώσει περί «καθιερωμένης ψευδο-ιστορίας», σύμφωνα με την οποία οι Κέλτες πήραν τα φώτα του πολιτισμού από τη Μεσόγειο. Να πει, με άλλα λόγια, ότι παρά τα όσα συκοφαντικά λέγονται, το χαρακτηριστικό των λαών αυτών δεν ήταν η κατανάλωση… βελανιδιών.
Φυσικά, για να εδραιώσει τις θέσεις του, πρέπει υποχρεωτικά να συνταξιδέψει με τον Πυθέα. Διότι το δικό του θεωρητικό ταξίδι έχει αναπόφευκτη αφετηρία τις μεσογειακές γραπτές πηγές, μια και οι Κέλτες τότε δεν είχαν ακόμη γραπτή γλώσσα.
Δικαιούται, ωστόσο, να υποστηρίξει ότι αυτό ήταν ένα από τα ελάχιστα σημεία υστέρησης των Κελτών, καθώς οι πληθυσμοί της Γαλατίας, της Γαλικίας, της Κορνουάλης ή της Βρετάνης, οι «κοινωνίες του Ατλαντικού», όπως τις αποκαλεί, είχαν καινοτομήσει με άλλους τρόπους: «Ήταν πιο μπροστά στη ναυσιπλοΐα, στη ναυπηγική και στις γνώσεις για τις εποχές και την αστρονομία».

images89

Σαν ελληνική «μόδα»
Οι Αρχαίοι Έλληνες ήταν οι πρώτοι που μίλησαν για τους «Κελτούς», από τον 6ο αιώνα π.X. Στους επόμενους αιώνες, οι δύο πολιτισμοί, ο ελληνικός και ο γαλατικός, έμελλε να συναντηθούν.
Ο Πίτερ Μπέρεσφορντ Έλις, διακεκριμένος μελετητής του κελτικού πολιτισμού, στην πρώτη σχετική μελέτη που δημοσιεύεται -μόλις κυκλοφόρησε- στα ελληνικά («Έλληνες και Κέλτες», Εκδ. Θεμέλιο, Σελ. 292, τιμή: 19,70 ευρώ ), περιγράφει πώς το διαρκές κελτικό μεταναστευτικό ρεύμα οδηγήθηκε μέχρι τη Νοτιοανατολική Ευρώπη αλλά και την Ουκρανία!
Και καταγράφει την πορεία των Κελτών της Ανατολής μέχρι τη σταδιακή τους αφομοίωση και εξαφάνιση.
Είναι, φαίνεται, λίγο μόδα εσχάτως ο κελτικός πολιτισμός. Αν κάποιος προτιμάει μία λιγότερο μακρινή εποχή, υπάρχει ο 11ος αιώνας, ο Πάπας Ουρβανός και οι Σταυροφορίες Κελτών βασιλέων στην «Ιερή λόγχη» (Εκδ. Ελληνικά Γράμματα, Σελ. 636, Τιμή: 21,90 ευρώ) του μελετητή Στέφεν Λόχεντ.

ΠΗΓΗ: diadrastiko.blogspot
 

Παρασκευή, 26 Δεκεμβρίου 2014

 ΕΛΛΗΝΑ ΓΙΑΤΙ ΕΓΙΝΕΣ ΕΒΡΑΙΟΛΑΤΡΗΣ ;;;

 
 
ΕΙΝΑΙ ΚΑΙΡΟΣ ΝΑ ΞΕΦΥΓΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΛΗΘΑΡΓΟ ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΠΕΒΑΛΑΝ ΟΙ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΙ ΤΗΣ ΕΙΣΑΓΟΜΕΝΗΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΘΡΗΣΚΕΙΑΣ.
 
ΑΣ ΜΟΙΑΣΟΥΜΕ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΣΤΟΥΣ ΠΡΟΓΟΝΟΥΣ ΜΑΣ , ΜΕΛΕΤΩΝΤΑΣ ΤΟΥΣ..!!
 

 ΠΟΙΟΣ ΛΕΕΙ ΟΤΙ ΟΙ ΑΡΧΑΙΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΗΤΑΝ ΟΛΟΙ ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΟΙ;;;;

 
 
Διαβάστε τον νόμο του Σόλωνος και τρίψτε στα μούτρα των ψευτών που πιπιλίζουν πως η ομοφυλοφιλία στην Αρχαία Ελλάδα ήταν κάτι συνηθισμένο !
Στα μούτρα των άξεστων Αριστερών και των κακόψυχων Δεξιών και Παπάδων της εκκλησίας που συνηθίσουν να εξυβρίζουν την Αρχαία Ελλάδα !
 

Πέμπτη, 25 Δεκεμβρίου 2014

 ΠΩΣ Ο "ΑΓΙΟΣ" ΝΙΚΟΛΑΟΣ (SANTA CLAUS) ΕΓΙΝΕ ΑΗ ΒΑΣΙΛΗΣ ΜΕ ΤΑ ΔΩΡΑ...

 

Eίναι σχεδόν 6.000 χιλιόμετρα από τον Βόρειο Πόλο, αλλά ο Αϊ- Βασίλης τα διανύει σε χρόνο-μηδέν, πάνω στο έλκηθρο που το σέρνουν ζωηρά ελάφια στον βραδινό ουρανό. Με την ίδια ευκολία και ταχύτητα ανεβοκατεβαίνει από καμινάδες για να μοιράσει δώρα στα παιδιά όλου του κόσμου.

Στη δυτική παράδοση είναι ντυμένος στα κόκκινα, έχει πυκνή λευκή γενειάδα, είναι στρουμπουλός και γελάει με την καρδιά του. Αυτός είναι ο Σάντα Κλάους των Αγγλων και των Αμερικανών, ο Περ Νοέλ των Γάλλων, ο Βάιναχτσμαν των Γερμανών και πάει λέγοντας.

Αλλά ο θρύλος γεννήθηκε αλλού, κοντά στο Ντεμρέ της σημερινής Νότιας Τουρκίας. Η ιστορία ξεκινάει τον 4ο αιώνα, όταν η περιοχή ήταν γνωστή ως Μύρα της Λυκίας.


Αρχαία ερείπια μαρτυρούν τη σημασία της πόλης: ένα ρωμαϊκό αμφιθέατρο και λαξευτοί τάφοι στο βουνό, τόποι ταφής των πλούσιων κατοίκων. Εκεί λοιπόν έζησε ο Νικόλαος, Επίσκοπος Μύρων, γνωστός και αγαπητός για τις καλές του πράξεις.

Εγινε άγιος αμέσως μετά τον θάνατό του και η εκκλησία του Αγίου Νικολάου δεσπόζει σήμερα στο κέντρο του Ντεμρέ. Πιστοί έρχονται από όλον τον κόσμο για να προσκηνύσουν στον εορτασμό της μνήμης του τον Δεκέμβριο.
 

Ιστορίες για την καλοσύνη του Νικολάου εξαπλώθηκαν μετά τον θάνατό του. Τόσο αγαπητός ήταν που τα οστά του εκλάπησαν από τα Μύρα το 1087 και μεταφέρθηκαν στην Ιταλία για να μην πέσουν στα χέρια των τούρκων εισβολέων.  Στην ορθόδοξη παράδοση έγινε ο προστάτης άγιος των παιδιών και των ναυτικών. Αλλά χρειάστηκαν αιώνες για να μεταμορφωθεί η εικόνα του καλού επισκόπου στον Αϊ-Βασίλη με τα κόκκινα.

Η ιστορία του Αγίου Νικολάου ταξίδεψε και ρίζωσε σε ολόκληρη την Ευρώπη. Ο Αγιος Νικόλαος έγινε προστάτης της Μόσχας και της γεωργίας στη Ρωσία και του Ναυτικού στο Αμστερνταμ της Ολλανδίας, όπου, παρά την απαγόρευση αναγνώρισης αγίων που επέβαλλε ο προτεσταντισμός, επέζησε με το όνομα Σίντερ Κλάας, ο οποίος την ημέρα της εορτής του, στις 6 Δεκεμβρίου, παριστάνεται με ιερατική στολή και επισκοπική ράβδο να μοιράζει δώρα στα παιδιά.
 

Αυτή είναι μάλλον η πιο καθαρή μορφή του Αγίου Νικολάου που απέμεινε σήμερα, αν και στην Ολλανδία παρουσιάζεται να έχει ως βοηθό του και ένα αγόρι από την Αιθιοπία, τον Μαύρο Πιτ, που η παράδοση θέλει να τον είχε απελευθερώσει ο Σίντερ Κλάας στα Μύρα και ο οποίος από ευγνωμοσύνη έμεινε για πάντα μαζί του ως βοηθός.
Ευρωπαίοι άποικοι, κυρίως Ολλανδοί, μετέφεραν μαζί τους τον μύθο στον Νέο Κόσμο.

Η συνέχεια γράφτηκε στη Νέα Υόρκη στις αρχές του 19ου αιώνα, όταν οι Αμερικανοί άρχισαν να ψάχνουν τρόπους για να δημιουργήσουν νοσταλγικές παραδόσεις και στράφηκαν προς τον Αγιο Νικόλαο, ο οποίος γιορτάζεται λίγες ημέρες πριν από τα Χριστούγεννα.

Το 1810, τη βραδιά της γιορτής του Αγίου Νικολάου στις 6 Δεκεμβρίου, παρουσιάστηκε από τον Ιστορικό Σύλλογο της Νέας Υόρκης η πρώτη αμερικανική εικόνα του Αγίου Νικολάου με έντονες τις αρχικές ορθόδοξες ρίζες της αλλά και με ένα τζάκι πλάι του με δώρα που υπονοεί την επίσκεψή του στα σπίτια. Αναγράφεται ρητά η εορτή του στις 6 Δεκεμβρίου και το πραγματικό ελληνικό όνομα του Αγίου Νικολάου.
Μερικά από τα πιο γνωστά δυτικά έθιμα των Χριστουγέννων, το έλατο και οι κάλτσες που κρεμιούνται στο τζάκι για να τις γεμίσει με δώρα ο Αϊ-Βασίλης, μεταφέρθηκαν από Γερμανούς στις ΗΠΑ, όπου εδραιώθηκαν σε συνδυασμό με τον Ολλανδό Sint-Nicolaas ή Sinter Klaas από όπου προέκυψε το Claus (Klaas και Claus από το Nicholas ή Nicholaus).
Η Coca-Cola άρχισε να χρησιμοποιεί την εικόνα του πρόσχαρου Σάντα Κλάους στις διαφημίσεις της από τη δεκαετία του 1930 εδραιώνοντας την εμφάνισή του στη λαϊκή κουλτούρα.

Η σημερινή μορφή του Αϊ-Βασίλη δεν είναι τίποτε άλλο από ένα συνονθύλευμα διαφορετικών μύθων από διαφορετικές εποχές και διαφορετικές περιοχές του κόσμου που εξελίχθηκε μέσα στον χρόνο σύμφωνα με τις ανάγκες κάθε εποχής.



ΠΗΓΗ:ΤΟ ΒΗΜΑ

 

 ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΟΡΤΗ ΤΡΙΕΣΠΕΡΟΥ-ΗΛΙΟΥΓΕΝΝΩΝ , Ή ΕΒΡΑΪΚΗ ΕΟΡΤΗ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ ;

 

ΤΟ ΑΡΧΑΙΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΕΘΙΜΟ ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΓΚΡΙΣΕΙΣ ΜΕ ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ

Τα Χριστούγεννα η εορτή της ανάμνησης της γεννήσεως του Ιησού Χριστού δηλαδή, αποτελούν την μεγαλύτερη γιορτή του Χριστιανισμού, αποτελώντας ημέρες χαράς για όλον τον Χριστιανικό κόσμο. Λόγω βέβαια της «οικονομικής εκμετάλλευσης» και του τεράστιου «οικονομικού τζίρου της εορτής» τα Χριστούγεννα εορτάζονται πλέον σχεδόν σε όλο τον κόσμο.
Ιχνηλατώντας την ιστορικότητα της εορτής ανακαλύπτουμε ενδιαφέροντα στοιχεία που αφορούν την ημερομηνία της εορτής, αλλά και συσχετίσεις με συνήθειες στον αρχαίο κόσμο. Αναζητώντας την ακριβή ημερομηνία γενέσεως του Ιησού ανακαλύπτουμε ότι αφενός στην καινή Διαθήκη δεν γίνεται αναφορά για την εορτή Χριστουγέννων και αφετέρου ότι κανείς από τους Αποστόλους δεν τήρησε την 25η Δεκεμβρίου ως γενέθλια ημέρα του. Στην πραγματικότητα δεν γνωρίζουμε πότε ακριβώς γεννήθηκε ο Ιησούς Χριστός, (υπολογίζεται πως γεννήθηκε μεταξύ του 6 – 2 π. X.) Υπάρχουν όμως ενδείξεις που συνηγορούν στην Φθινοπωρινή γέννηση του, και όχι στην χειμερινή.
Το εδάφιο από το Ευαγγέλιο του Λουκά παραδείγματος χάριν αναφέρει:
«Οι ποιμένες ήσαν κατά το αυτό μέρος διανυκτερεύοντες εν τοις αγροίς, και φυλάττοντες φύλακας της νυκτός επί το ποίμνιον αυτών» (2: 8).
Η φράση αυτή έρχεται σε αντίθεση με τις πρακτικές των βοσκών καθώς τον χειμώνα λόγω του ψύχους οι ποιμένες δεν διανυκτερεύουν στους αγρούς. Αυτό μας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η γέννηση του Ιησού δεν έγινε το Δεκέμβριο αλλά το Φθινόπωρο εφόσον τα κοπάδια δεν ήταν στις στάνες. Γνωρίζουμε επίσης ότι η γέννηση συνέπεσε, με την απογραφή, που συνήθως γινόταν μετά την συγκομιδή, κατά τις αρχές Οκτωβρίου. Ο Ευαγγελιστής Ιωάννης επίσης συσχετίζει την γέννηση του Ιησού Χριστού με την εορτή της «Σκηνοπηγίας», η οποία γινόταν τον Οκτώβριο.
Στην Αγία Γραφή γενέθλιες και ονομαστικές εορτές δεν συνιστούνται. Στην πραγματικότητα τα Χριστούγεννα δεν συμπεριλαμβάνονταΙ στις αρχαίες γιορτές της Χριστιανικής Εκκλησίας, και μάλιστα η τήρηση των γενεθλίων καταδικάζονταν σαν ένα αρχαίο Ελληνικό “ειδωλολατρικό” έθιμο απεχθές στους Χριστιανούς. Ημέρα μνήμης των αγίων και μαρτύρων όριζαν αυτή του θανάτου. Η Καθολική Εγκυκλοπαίδεια αναφέρει σχετικά : «Τα Χριστούγεννα δεν ήταν ανάμεσα στις πρώτες εορτές της Εκκλησίας. Ο Ειρηναίος και ο Τερτυλλιανός την παραλείπουν από τους καταλόγους των εορτών» Έτσι Τα Χριστούγεννα ως εορτή των γενεθλίων του δεν γιορτάζονταν τα πρώτα 300 χρόνια. Η καθιέρωση της 25ης Δεκεμβρίου ως ημέρα των Χριστουγέννων έγινε στη Ρώμη από τον Πάπα Ιούλιο τον Α, τον 4ο μ.χ. αιώνα, μετά από έρευνα που έγινε στα αρχεία της Ρώμης για την χρονιά επί Αυγούστου απογραφής, και κατόπιν υπολογισμών βάση των Ευαγγελίων. Ένα στοιχείο που λήφθηκε υπόψη είναι η φράση από το κατ’ Ιωάννη γ’30 «Εκέινον δει αυξάνειν, εμέ ελατούσθαι»
Στην πραγματικότητα όμως αυτό συνέβη διότι η συγκεκριμένη ημερομηνία συνέπιπτε με τις αρχαίες εορτές του Χειμερινού Ηλιοστασίου και την «Επιστροφή» του Ηλίου. Έκτοτε ο Χριστός όφειλε να είναι ο Ήλιος ο δίδων το φως εις τον κόσμο. Πριν εορταζόταν στις 6 Ιανουαρίου μαζί με τη βάπτιση του Ιησού (Θεοφάνια). Αργότερα το έθιμο πιθανολογείται ότι μεταφέρθηκε στην Ανατολή, πιθανόν από τον Γρηγόριο τον Ναζιανζηνό το 378-381 περίπου μ.Χ. Ο Ιωάννης Χρυσόστομος (345-407 μ.Χ.) σε ομιλία του για τη γέννηση του Χριστού, αναφέρει ότι είχε αρχίσει στην Αντιόχεια να γιορτάζονται τα Χριστούγεννα στις 25 Δεκεμβρίου. Το σίγουρο είναι ότι την εποχή του Ιουστινιανού, τον 6ο αιώνα, ο εορτασμός των Χριστουγέννων στις 25 Δεκεμβρίου είχε εξαπλωθεί σχεδόν σε όλη την Ανατολή.
Ας αρχίσουμε και τις αναφορές μας και σε αρχαιότερα των Χριστουγέννων χρόνια (υπολογίζεται πως ο Ιησούς γεννήθηκε μεταξύ του 6 – 2 π. X.)
Τα Κάλαντα του Τριέσπερου, ευθέως από τους Αρχαίους Χρόνους, ακόμα τραγουδιούνται στην Κύπρο σε ορισμένα ορεινά χωριά.

Τα παραθέτουμε σε καθομιλουμένη ελληνική γλώσσα!!!
Καλήν εσπέραν άρχοντες,
αν είναι ορισμός σας
Ηλίου τη θεία γέννηση να πω στ’ αρχοντικό σας.
Απόλλων άρχοντα θεέ,
έλα ξανά κοντά μας συ φωτοδότη Βασιλιά,
φώτισε την καρδιά μας.
Λιώσε τα χιόνια στα βουνά
ζέστανε τα πλατάνια
φέρε μας γέλια και χαρά,
ειρήνη και ζωντάνια.
Στο σπίτι αυτό που μπήκαμε
οι εστίες να μη σβήσουν
κι όλοι οι νοικοκυραίοι
του χίλια χρόνια να ζήσουν

Στη θέση των «Χριστουγέννων», οι πρόγονοί μας εόρταζαν το λεγόμενο «Τριέσπερον», μία εορτή η οποία γενικεύεται από τους ελληνιστικούς χρόνους κι εντεύθεν, προς τιμήν των πυρφόρων και ηλιακών θεοτήτων Ηρακλέους (ο οποίος κατά τον Κορνούτο ορίζεται ως «ο εν τοίς όλοις Λόγος καθ’όν η Φύσις ισχυρά και κραταιά εστί και απεριγένητος ούσα, μεταδοτικός ισχύος και τοίς κατά μέρος και αλκής υπάρχων») και Ηλίου. Το «Τριέσπερον» ξεκινά με το Χειμερινό Ηλιοστάσιο (τη νύκτα της 21ης προς την 22α του Δεκεμβρίου, τη μεγαλύτερη δηλαδή νύκτα του έτους) και κορυφώνεται με την αναγέννηση του φωτοδότη Ηλίου (τη νύκτα της 24ης προς 25η, όταν η ημέρα έχει ήδη μείνει «στάσιμη» επί 3 ημέρες μετά το Ηλιοστάσιο και αρχίζει πλέον να μεγαλώνει).
Αργότερα, με την επιβολή της κρατικής ηλιολατρίας από τον Ρωμαίο αυτοκράτορα Αυρηλιανό, το ελληνικό «Τριέσπερον» επισκιάσθηκε (κατά μίμηση της περσικής λατρείας του Θεού Μίθρα που εόρταζε και αυτή την γέννηση του Θεού στις 25 Δεκεμβρίου) από την «επίσημη» ρωμαϊκή εορτή του «Ανίκητου Ήλιου» («Sol Invictus»). Η «Ημέρα της Γεννήσεως του Ανίκητου Ηλίου» («Dies Natalis Solis Invicti»), η στιγμή δηλαδή που ο ακατάβλητος Ήλιος, έχοντας θριαμβεύσει επάνω στο σκοτάδι της «bruma» (βλέπε κατωτέρω), αρχίζει να ανέρχεται δυναμικά και υπερήφανα στον ουράνιο θόλο, είχε, φυσικά, ως προεόρτιο τη νύκτα του Χειμερινού Ηλιοστασίου, όταν ετιμάτο σιωπηρώς η Θεά του Κάτω Κόσμου Αντζερόνα (Angerona, Dea Tacita), προστάτης των νεκρών και προσωποποίηση της Θελήσεως, της Εσωτερικής Φωνής, της Ενοράσεως και της Σιωπής, στα λεγόμενα «Ντιβάλια» ή «Αντζερονάλια» («Divalia» ή «Angeronalia», βλ. Claudio Rutilio, «Η Θεολογία των Ρωμαίων»). Τα «Divalia» έκλειναν τις λεγόμενες «σύντομες ημέρες» («brevissimi dies», «bruma») που σηματοδοτούσαν την ολοκλήρωση της ηλιακής διαδρομής μέσα στον ενιαυτό.
Ο Sol «Invictus» συνέχισε να λατρεύεται ως Ανώτατος Θεός και καθοδηγητής της οργανωμένης κοινωνίας και των Ρωμαίων αυτοκρατόρων μέχρι την εποχή του Κωνσταντίνου, ο οποίος άρχισε την βασιλεία του ως τυπικός ηλιολάτρης. Υπάρχουν νομίσματα ως το 324 μ.α.χ.χ. που εμφανίζουν τον Κωνσταντίνο να δοξάζει τον Sol ως «Πηγή της Αυτοκρατορικής Δυνάμεως», μόνον δε κατά τα τελευταία χρόνια της βασιλείας του οι αναφορές στον Sol και τις άλλες εθνικές θεότητες εξαφανίστηκαν από τα νομίσματα. Η εορτή πάντως του «Sol Invictus» επικαλύφθηκε με τη σειρά της αμέσως μετά την επικράτηση του Χριστιανισμού (4ος αιώνας, με απόφαση του Πάπα Ιουλίου) από τα γνωστά μας «Χριστούγεννα» (που έως τότε υπολογίζονταν στις 6 Ιανουαρίου -ημερομηνία που στην Ανατολή παρέμεινε μέχρι τουλάχιστον τη βασιλεία του αυτοκράτορα Γιουτπράβδα, ελληνιστί Ιουστινιανού-, ή στις 19 Απριλίου, ή στις 20 Μάιου κατ’ άλλους, ενώ στο «Pascha Compustus» του 243 μ.α.χ.χ. η «γέννηση» του Τζεσουά ορίζεται στις 28 Μαρτίου). Η μετέπειτα χυδαία ιδιοποίηση του ελληνικού «Τριεσπέρου» δεν εμπόδισε φυσικά τους πιο σκληροπυρηνικούς απολογητές της νέας Θρησκείας να περιγελούν τους Εθνικούς, κατά την προσφιλή τους πρακτική, ακόμη και κατά τον 3ο αιώνα μ.α.χ.χ. (!!), ως τάχα… ανόητους που εόρταζαν γενέθλια Θεών (Αρνόβιος, περίπου 296 μ.α.χ.χ.).
Προχριστιανικές θεογεννήσεις (ηλιακών ή / και σωτηριακών Θεών):
25 Δεκεμβρίου
* Άδωνις (κυπριακός, συριακός και ελληνορωμαϊκός Θεός. Στη λεγόμενη «Βηθλεέμ» που σημαίνει «Οίκος του Άρτου» υπήρχε πανάρχαιος Ναός του Αδώνιδος που λειτουργούσε ακόμη και την εποχή των Αντωνίνων, δηλαδή τον 2ο μ.α.χ.χ. αιώνα)
* Ταμμούζ (βαβυλωνιακός Θεός)
* Ντουμούζι (σουμεριακός Θεός)
* Μίθρας (παρσικός Θεός)
* Βέλλενος (κελτικός ηλιακός Θεός που οι Ρωμαίοι εταύτισαν με τον Απόλλωνα)
* Έρκλε (ετρουσκικός ηλιακός Θεός)
* Άττις (φρυγικός και ευρύτερα μικρασιατικός Θεός)
* Ηρακλής (Έλλην ηλιακός Θεός)
* Όντιν (ο ύπατος, εκπολιτιστής και φιλάνθρωπος σκανδιναβο-γερμανικός Θεός, από τις εορτές του οποίου προέρχονται τα υποτιθέμενα «χριστιανικά» έθιμα του στολισμένου ελάτου και του «Αγιοβασίλη»)
* Μπάλντερ (σκανδιναβο-γερμανικός ηλιακός, θνήσκων και ανασταινόμενος Θεός)
* Λουπέρκους (ιταλιώτικος, ηλιακός Θεός)
* Ντάζμπογκ (σλαβονικός Θεός)
* Γιαρίλο (σλαβονικός ηλιακός Θεός της χαράς της ζωής και της νεότητος -«jaru» = «νεότης»)
* Σάουλε (λιθουανή, ηλιακή Θεά)

 Χρίστος Καψάλης


ΠΗΓΕΣ:
Claudio Rutilio «Θεολογία των Ρωμαίων», Αθήναι 1997
Βλάσης Γ. Ρασσιάς «Εορτές και Ιεροπραξίες των Ελλήνων», Αθήναι 2000 (β έκδοση)
Robertson John M. «Pagan Christs», Λονδίνο 1903
Otto Walter F. «Διόνυσος. Μύθος και Λατρεία», Αθήναι 1991
Λεκατσάς Παναγής «Η Καταγωγή Των Θεσμών, Των Εθίμων, Και Των Δοξασιών», Αθήναι 1951
Jackson G. John «Pagan Origins Of The Christ Myth», Τέξας 1991 (γ έκδοση)
Steve Wyler «Ηλιακά Σύμβολα», Αθήναι 1998
Λέτσας Ν. Αλέξανδρος «Μυθολογία Της Γεωργίας», τόμοι 1-3, Θεσσαλονίκη 195
 

 ΤΟ ΥΠΟΤΙΘΕΜΕΝΟ "ΣΠΗΛΑΙΟ ΤΗΣ ΓΕΝΝΗΣΗΣ" ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΝΤΙΓΡΑΦΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ...

 
 
 Το ανάγλυφο απεικονίζει αφιέρωμα του Νεοπτόλεμου και χρονολογείται περίπου στο 330 πχ. Εικονίζεται το Σπήλαιο του Πάνα ως φάτνη, όπου ο Ερμής παραδίδει το θείο βρέφος Διόνυσο στις Νύμφες, υπό το βλέμα του Διός, του Απόλλωνος και της Δήμητρας...


ΤΟ ΑΝΑΓΛΥΦΟ ΑΥΤΟ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΑΓΟΡΑΣ , ΚΑΙ ΣΤΟ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΒΙΝΤΕΟ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΣΤΟ 6:30 ΛΕΠΤΟ...
 

 
ΤΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΔΙΚΑ ΣΑΣ...
 
ΠΗΓΗ: ΜΥΘΙΚΗ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ
 

Τετάρτη, 24 Δεκεμβρίου 2014

 ΟΡΣΗΙΔΑ - Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΑ ΚΑΙ ΜΗΤΕΡΑ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ...!!

 
 


Αν ρωτήσετε οποιονδήποτε Έλληνα, οποιουδήποτε μορφωτικού επιπέδου, οπουδήποτε στην Ελλάδα ή στο εξωτερικό, ποια είναι η Σάρρα;… αναμφίβολα θα πάρετε έναν τεράστιο αριθμό ικανοποιητικών απαντήσεων. Αν όμως ρωτήσετε εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες, του πλέον υψηλού μορφωτικού επιπέδου, από δασκάλους μέχρι ακαδημαϊκούς, ποια είναι η Ορσηίδα;(η έρευνα αυτή έγινε τα τελευταία δυο χρόνια από μένα τον ίδιο, σε εκτεταμένο δείγμα)… θα πάρετε όλες της απίθανες απαντήσεις –εκτός απ την πραγματική- ότι η Ορσηίδα… είναι η Προμήτηρα των Ελλήνων!
Αυτή η θλιβερή, καθολική άγνοια των προγόνων μας, είναι και η καλύτερη απόδειξη της απόλυτης ιστορικής αφασίας των ελλήνων! Όχι μόνο δεν ξέρουν ότι έχουν προπάτορά τους τον Έλληνα, τον γιο του Δευκαλίωνα, αλλά ουτε και οι πλέον μορφωμένοι Έλληνες δεν γνωρίζουν, ότι η σύζυγός του Ορσηίδα, είναι η ιστορική μητέρα των Ελλήνων!
Μάλιστα για τις ανάγκες αυτού του άρθρου, μάταια προσπάθησα να βρω στο διαδίκτυο έστω και μια εικόνα της μυθικής αυτής μητέρας των Ελλήνων! Αναγκάστηκα λοιπόν, να επισκευθώ το μόνο μέρος που (ξεναγούμενος μόλις προ καιρού συνειδητοποίησα και ο ίδιος την μεγάλη αυτή έλλειψη), τον “Ναό των Ελλήνων” στο Ωραιόκαστρο Θεσσαλονίκης, κατασκευασμένο (προ δεκαετίας) από τον υπεραθλητή (παγκοσμίου αναγνώρισης) μαραθωνοδρόμο Αριστοτέλη Κακογεωργίου.

 
Στο προαύλιο αυτού του “Ναού των Ελλήνων”, υπάρχει το μοναδικό πανελλαδικά μαρμάρινο σύμπλεγμα (ανδριάντας) της ολότελα άγνωστης μητέρας των Ελλήνων, που στην ιερή αγκαλιά της, κρατά τρυφερά τα παιδιά της Δώρο, Ξούθο, Αίολο, απ’ τους οποίους προήλθαν οι βασικές φυλές των Ελλήνων!
Μια άλλη δε παλαιότερη και συγκλονιστικότερη απόδειξη του ανελέητου διωγμού των προγόνων μας, προέρχεται κατ’ ευθείαν από την ελληνική γραμματεία. Στο ΤLG (θησαυρός ελληνικής γλώσσας) που περιλαμβάνει ένα σύνολο 8.000 βιβλίων και καλύπτει 2.500 χρόνων καταχωρημένη ελληνική γραμματεία, το όνομα αυτής της σημαντικής γυναίκας… υπάρχει μια και μοναδική φορά! Κάτι που έμμεσα αλλά απολύτως ξεκάθαρα δηλώνει, τον ασύλληπτο βαθμό κατακρεούργησης της ελληνικής γραμματείας, μια και “κάποιοι” φρόντισαν: «μηδέ η μνήμη αυτών να απομείνει»[1] έτσι, μόνο το 1-2% έφτασε μέχρι σε μας!
Ναι, μόνο μια και μοναδική φορά διασώζεται το όνομα της γλυκύτατης μητέρας των Ελλήνων, και βρίσκεται στον Απολλόδωρο 1.49, όπου διαβάζουμε:
ORSHIDA-
«Ο Δευκαλίων είχε από την Πύρρα τρία παιδιά, εκ των οποίων ο πρώτος ήταν ο Έλλην που γιος του Δια έλεγαν πως είναι. Δεύτερος δε ήταν ο Αμφικτύων, που βασίλευσε στην Αττική μετά τον Κραναό. Τρίτο δε παιδί ήταν μια κόρη η Πρωτογένεια. Από δε τον Έλληνα και την νύμφη Ορσηίδα εγεννήθη ο Δώρος. Ο Ξούθος και ο Αίολος. Ο ίδιος δε ο Έλληνας, αυτούς που πρωτύτερα ωνομάζοντο Γραικοί, Έλληνες τους ωνόμασε, εμοίρασε δε την χώρα στα παιδιά του, και ο μεν Ξούθος επήρε την Πελοπόννησο και από την κόρη του Ερεχθέως γέννησε τον Αχαιό και τον Ίωνα, από τους οποίους ωνομάσθηκαν οι Αχαιοί και Ίωνες. Ο δε Δώρος έλαβε την έξω της Πελοποννήσου χώραν και τους κατοίκους της ωνόμασε από τον εαυτό του Δωριείς. Ο δε Αίολος που ήταν βασιλεύς στα μέρη της Θεσσαλίας, ωνόμασε τους κατοίκους της Αιολείς». Απολλόδωρου Μυθολογία 1.49.5-13.
Σκεφτείτε, πως αν αυτή η μια και μοναδική αναφορά που υπάρχει σε ολόκληρη την ελληνική γραμματεία, είχε την τύχη των υπόλοιπων ελληνικών κειμένων, σίγουρα το όνομα αυτής της παν-ελλαδικής μητέρας… θα είχε χαθεί για πάντα!
Παρεμπιπτόντως, εξαιρετικό ενδιαφέρον παρουσιάζει και η γενεαλογία της αδελφής του Έλληνα Πρωτογένειας για την οποία διαβάζουμε: «Μετά τον κατακλυσμό (του Δευκαλίωνος) αρχομένων ήδη των αγώνων… ο Αέθλιος ο πατέρας του Ενδυμίωνος, επιμελήθη (την σύσταση) των Ολυμπιακών αγώνων, από τον όποιο (Αέθλιο) αθλήματα και αθλητές πήραν το όνομά τους»! Etymologicum Genuinum alpha.138.3 & Etymologicum Magnum 25.37.
Τελικά, η αλήθεια της ελληνικής δήλωση: «αρχή σοφίας, ονομάτων επίσκεψης» είναι αδιαμφισβήτητη. Δυστυχώς για μας αληθεύει εξίσου, πως η σοφή αυτή δήλωση αντικαταστάθηκε από την ανατρεπτική εβραιο-χριστιανική δήλωση: «αρχή σοφίας, φόβος Γιαχβέ»

Κάποτε έγραψα πως: «όπου λείπουν λέξεις, λείπουν σκέψεις». Εδώ προφανώς αληθεύει απολύτως, πως: «όπου λείπουν πατρώα ονόματα λείπουν και πατρώα φρονήματα»!
Ποια καλύτερη απόδειξη λοιπόν θέλετε για την ιουδαιο-χριστιανική λαίλαπα… όταν ολόκληρος ο ελληνικός λαός, γνωρίζει και τιμά ως δικούς του, τους αναρίθμητους προγόνους των Εβραίων, αλλά αγνοεί παντελώς τα όνομα των δικών του προπατόρων;

ΠΗΓΗ: Μ. Καλόπουλος

ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΝΑΟ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΤΟ ΩΡΑΙΟΚΑΣΤΡΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ..
 


 

 Η ΦΥΛΗ ΑΪΝΟΥ (ΙΩΝΕΣ) ΣΤΗΝ ΙΑΠΩΝΙΑ (ΑΠΟ-ΙΩΝΙΑ)...

 

Η "ελληνική" φυλή των Αϊνού στην Ιαπωνία!

Πολλοί διακεκριμένοι επιστήμονες, ανάμεσα τους και ο καθηγητής ανθρωπολογίας του πανεπιστημίου του Phoenix o Dr. Thom...as S. Anderson υποστηρίζουνε ότι οι Ίωνες κατέφτασαν στην Ιαπωνία το 7000 π.Χ. και χρησιμοποιήσανε το νησί Χοκάιντο για ορμητήριο του αποικισμού της Αμερικής, που πρέπει να έγινε γύρω στο 6500 π.Χ.Κατα την διάρκεια του ταξιδιού τους, πρέπει να φτάσανε στο νησιωτικό σύμπλεγμα των νησιών Χαβάη. Για αυτό έχουνε μείνει εκεί και διάφορες ελληνικές λέξεις όπως Αέτο, που στα χαβανέζικα σημάινει ΑΕΤΟΣ.
Οι τότε Ίωνες πρέπει να χωριστήκανε σε δύο ομάδες. Η πρώτη ομάδα κατευθύνθηκε προς βορρά. Αυτοί ήτανε οι Ίωνες Βάκχιοι, ενώ η δέυτερη ομάδα κατευθύνθηκε προς νότο, αυτοί ονομαζότανε Ίωνες Εκάτιοι.
 

Οι Ίωνες Βάκχιοι μετονομάστηκανε σε Ιοναβάκχιο, που αργότερα με γλωσσολογικές παραφράσεις γίνανε οι σημερινοί Ναβάχο, ο πιο πολιτισμένος λαός Ινδιάνων της Βόρειας Αμερικής. Αυτοί δώσανε στις σημερινές ΗΠΑ διάφορα τοπωνύμια όπως το ποτάμι ΠΟΤΑΜΟΚ, που προέρχεται απο την ελληνική λέξη ΠΟΤΑΜΟΣ. Αντίθετα οι Ίωνες Εκάτιοι, μετονομαστήκανε με το πέρασμα των αιώνων σε Ίνκατεις, που με τη γλωσσολογική εξέλιξη γίνανε αργότερα οι Ίνκας, ο πιο πολιτισμένος λαός την Ν. Αμερικής.
Οι πρόγονοι των Ίνκας είχανε ιδρύσει πολλές πόλεις όπως και την πόλη Τιτουάνκο, που κανείς επιστήμονας μέχρι σήμερα δεν μπορεί να εξηγήσει το πως εξαφανίστηκαν οι κάτοικοί της.

 
Ο διακεκριμένος παλαιοντολόγος και αεροναυπηγός καθηγητής του πανεπιστημιού του Michigan o Dr. Hugo Weaving, μπόρεσε τελευταία να αποκωδικοποιήσει την γραφή των κατοίκων εκέινης της μυστηριώδους πόλης και κατεληξε στο συμπέρασμα ότι πρόκειται για μία ελληνική διάλεκτο, όπως οι Αιολικές διάλεκτοι των κατοίκων της Θεσσαλίας και της Μυτιλήνης. Τι γίνεται τώρα;
Ο κααθηγητής ιστορίας του πανεπιστημίου της Μασαχουσέτης Dr. Don Davis εξηγεί ότι οι κάτοικοι της πόλης Τιτουάνκο εξαφανίστηκαν χωρίς να υπάρχουνε στην πόλη τα ίχνη κάποιας φυσικής καταστροφής, επιδμίας ή πολέμου, γιατί οι κάτοικοι είχανε τόσο ανεπτυγμένο πολιτισμός, που μπορέσανε να αποικίσουνε το διάστημα. Κι έτσι εξαφανίστηκε εκείνος ο μυστηριώδης πολιτισμός των Άνδεων σε μία νύχτα.
 
 

Δευτέρα, 22 Δεκεμβρίου 2014

 Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΙΟΣ ΠΟΥ ΕΧΕΙ "ΜΟΛΥΝΕΙ" ΟΛΟ ΤΟΝ ΠΛΑΝΗΤΗ , ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ...ΕΔΩ ΕΧΟΥΜΕ ΤΟΝ ΙΟ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΥ (ΕΒΡΑΪΣΜΟΥ)..

 


Μπαίνοντας στό επιβλητικό Δικαστικό μέγαρο , στή Μασσαλία , υπάρχει ένα άγαλμα, ύψους περί τών τεσσάρων μέτρων, ΄μαρμάρινο, μέ δεμένα τά μάτια, κρατώντας
τήν ζυγαριά τής δικαιοσύνης στό ένα χέρι, καί στό άλλο, τό ξίφος τής
τιμωρίας, καί στή βάση , μέ πηχιαία ΕΛΛΗΝΙΚΑ γράμματα, τό όνομα

«Θ Ε Μ Ι Σ»
 Δείτε τι γράφει η είσοδος στο Yale, πανεπιστήμιο με ιστορία 310 ετών, που βρίσκεται στις λατρεμένες μας ΗΠΑ, που ζει το λατρεμένο μας απέθαντο αφεντικό και τα τσιράκια του, όπως ο Τζωρτζ..
 
 :

Αυτή η φωτογραφία απεικονίζει την είσοδο στο κτίριο της γραμματείας του Πανεπιστημίου Εδιμβούργου :






Στην Ιαπωνία έκαναν ένα μνημείο για τα θύματα της ατομικής βόμβας της Χιροσίμα, το οποίο επισκέπτονται εκατομμύρια άνθρωποι από όλον το κόσμο, ενώ ....
κάθε χρόνο στην επέτειο πήγαινε εκεί ο Ιάπωνας αυτοκράτορας και όλη η κυβέρνηση.
Στη μέση του μνημείου υπάρχει η περίφημη "καμπάνα της Ειρήνης".
Η οποία έχει μια φράση, σε τρείς (3) γλώσσες.
Η μία είναι τα σανσκριτικά,
η δεύτερη τα Ιαπωνικά και
η τρίτη ......μάντεψε!
Δες τους κιτρινιάρηδες τι πήγαν και έκαναν:
Πήγαν και έγραψαν στην καμπάνα "ΓΝΩΘΙ ΣΑΥΤΟΝ" !!!!
Ακόμη και στη μακρινή Ιαπωνία, ένα πολύ σημαντικό μνημείο, με ένα κορυφαίο για την ανθρωπότητα μήνυμα, έχει επιγραφή στα αρχαία ελληνικά!







Δείτε και την ιστορία εδώ:
http://en.wikipedia.org/wiki/Hiroshima_Peace_Memorial_Park
Την καμπάνα τη δώρισε η ελληνική πρεσβεία και οι Γιαπωνέζοι με περηφάνεια την τοποθέτησαν.The Peace Bell stands near the memorial to the A-Bomb Children and consists of a large Japanese bell hanging inside a small open-sided structure. Visitors are encouraged to ring the bell for world peace and the loud and melodious tolling of this bell rings out regularly throughout the Peace Park .
The inscriptions on the bell are in Greek, Japanese, and Sanskrit. It is translated as "Know yourself"...

Δείτε κι αυτό!

Κι’ αυτή κοσμεί την αψίδα σε κεντρική γέφυρα επί του ποταμού Μάϊν, στην πόλη της Φρανκφούρτης, στη Γερμανία, με μετάφραση στη γερμανική γλώσσα, στο πλαϊνό της αψίδας:

«Πλέων επί οίνοπα πόντον επ’ αλλόθροους ανθρώπους» (‘Ομηρος, Οδύσσεια, Α.183)
(Ταξιδεύοντας σε ξένες θάλασσες με ανθρώπους που μιλούν άλλες γλώσσες)





ΤΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΔΙΚΑ ΣΑΣ!!!

Παρασκευή, 19 Δεκεμβρίου 2014

 ΕΨΕΛΝΑ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ , ΜΕΧΡΙ ΠΟΥ ΚΑΤΑΛΑΒΑ ΤΙ ΔΙΑΒΑΖΑ.... - ΝΙΚΟΣ ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟΣ

 


 

 
 

Τετάρτη, 17 Δεκεμβρίου 2014

 ΤΟ ΑΓΑΛΜΑ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ ΤΩΝ ΧΑΝΙΩΝ...!! ΚΑΤΑΣΤΡΑΦΗΚΕ ΙΣΩΣ ΓΙΑΤΙ ΕΙΧΕ ΤΗΝ ΜΟΡΦΗ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΔΑΣ ΘΕΑΣ ΑΘΗΝΑΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΚΑΠΟΙΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟΥ "ΑΓΙΟΥ" ...

 
 
'Ενα άγαλμα-μυστήριο στους τάφους των Βενιζέλων.
                  

Στη χερσόνησο του Ακρωτηρίου των Χανίων, σε ένα απόμερο σημείο του πάρκου -πρώην κτήμα της οικογένειας Βενιζέλου- που έχει δεχτεί τους τάφους του Ελευθερίου και του Σοφοκλή Βενιζέλου, κείτονται τα κόμματια και θρύψαλα ενός μεγάλου μαρμάρινου αγάλματος (ύψους 17 μέτρων) του οποίου η προέλευση αποτέλεσε για μένα για πολύ καιρό ένα μεγάλο μυστήριο. Λόγω της θέσης του, πολλοί Χανιώτες, όσοι τουλάχιστον θυμούνται πως για πάνω από τριάντα χρόνια -από το 1937 ως το 1970- το άγαλμα αυτό ήταν στημένο στο Ακρωτήρι, αγνοούν ότι υπάρχουν ακόμη εκεί τα συντρίμια του και αποδίδουν την εξαφάνισή του σε εντελώς εκκεντρικούς λόγους. Ευτυχώς, μία φίλη Χανιώτισσα, η Διαμάντω Κ., ενδιαφέρθηκε να ερευνήσει το όλο θέμα, κι έτσι, επί τέλους, το αίνιγμα λύθηκε και η πατρότητα του αγάλματος αποκαλύφθηκε. Πρόκειται για το 'Αγαλμα της Ελευθερίας -που αποδόθηκε με τη μορφή της θεάς Αθηνάς, έργο του γλύπτη Θωμά Θωμόπουλου (δικά του έργα επίσης το μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη στη Βουλή και η προτομή του Διον. Σολωμού στον Εθνικό Κήπο) . Η μνημειακή του κλίμακα ενόχλησε ωστόσο κάποτε τους αρχιτέκτονες που ανέλαβαν στη δεκαετία του '60 την ανάπλαση και τον "εξωραισμό" του χώρου στο Ακρωτήρι, και για το λόγο αυτό αποφασίστηκε η απομάκρυνσή του. Η μετακινησή του υπήρξε τόσο καλά σχεδιασμένη που το άγαλμα στην ουσία ανατινάχθηκε ! Όλη η συναρπαστική περιπέτεια του αγάλματος, με πλήθος ενδιαφέροντα στοιχεία, εξιστορείται στο μπλόγκ των Φακέλων των Χανίων, στο οποίο με παρέπεμψε η Διαμάντω και που, με τη σειρά μου, αναδημοσιεύω εδώ, με την ελπίδα να δούμε κάποτε τη θεά Αθηνά να στηλώνει το βλέμμα της σε ένα άλλο άπειρο.

 
Image


Το άγαλμα της ελευθερίας της Κρήτης

Από τις εκδόσεις ΕΡΕΙΣΜΑ, σε συνεργασία με το εθνικό ίδρυμα «Ελευθέριος Βενιζέλος», εκδόθηκε το 2003 το βιβλίο, του ιστορικού ερευνητή, γλύπτη και συγγραφέα Χρήστου Μαχαιρίδη, με τίτλο «το Άγαλμα της Ελευθερίας της Κρήτης». Η απίστευτη ιστορία του μεγαλύτερου, σε διαστάσεις γλυπτού σε μάρμαρο, που ήταν στημένο στο ακρωτήρι από το 1937 έως το 1970, που το ανατίναξαν.

Η διακοσμημένη, με ανάγλυφες παραστάσεις, βάση του ανατινάχτηκε και αυτή. Τεμάχια της χρησιμοποιήθηκαν για τη ανέγερση οικοδομής ενώ άλλα για τη πλακόστρωση εστιατορίου.
Αναζητήσαμε τον κ. Χρήστο Μαχαιρίδη, στο βιβλιοπωλείο του, στο κέντρο των Χανίων για να συζητήσουμε μαζί του το θέμα του αγάλματος της Ελευθερίας της Κρήτης, έργο του γλύπτη Θωμά Θωμόπουλου.
Ερ: Είναι αλήθεια ότι ο Βενιζέλος πρωτοστάτησε στη δημιουργία του μνημείου;
Απ: Στο πλαίσιο της βενιζελοποίησης των πάντων, στα Χανιά, ακόμα και η δημιουργία του αγάλματος της Ελευθερίας αποδόθηκε σε πρωτοβουλία του Βενιζέλου. Δεν υπάρχει τίποτα πιο ανακριβές και ανιστόρητο. Κάποιοι δε, πρότειναν να αναφέρεται και η εν λόγω υποτιθέμενη πράξη του στην προταθείσα πινακίδα στο χώρο που υπήρχε κάποτε το άγαλμα πριν αντικαταστα8ει από το σημαιοστάσιο. Ελπίζω το Δημοτικό Συμβούλιο Χανίων να μην εγκρίνει στο κείμενο της πινακίδας αυτό το ιστορικό ατόπημα. Ο Ιωάννης Ηλιάκης ήταν αυτός που πρωτοστάτησε στην δημιουργία του μνημείου.
 
Image
 
Ερ: Τι καλλιτέχνης ήταν ο Θωμάς Θωμόπουλος;
Απ. Ο Θωμάς Θωμόπουλος αποτελεί περίπτωση προοδευτικού και πολυτάλαντου καλλιτέχνη. Υπήρξε ποιητής, μουσικός, ζωγράφος, αγιογράφος και γλύπτης. Οι πειραματισμού και οι αναζητήσεις του στο χώρο της τέχνης εμπεριείχαν και τις δυνατότητες για τη μελλοντική εξέλιξη και καταξίωση του έργου του.
Στην εποχή της γλυπτικής του σαλονιού και της μίμησης του κλασικισμού της αρχαιότητας ο σύμβουλος των έργων του Θωμόπουλου, μόνο αποδεκτός δε θα μπορούσε να ήταν. Το άγαλμα της Ελευθερίας της Κρήτης, στον Προφήτη Ηλία Χανίων, όχι μόνο δεν επιβλήθηκε σαν τεχνικός άθλος αλλά και προκάλεσε τα επικριτικά σχόλια των συγχρόνων του.
Ερ: Πως αποδόθηκε από τον Θωμόπουλο η Ελευθερία της Κρήτης;
Απ. Η Ελευθερία της Κρήτης αποδόθηκε από τον γλυπτή με τη μορφή της Αθηνάς. Η «γλαυκώπης» θεά με τους φλογερούς απαστράπτοντες οφθαλμούς. Η θεά «ερυσίπτολις» φύλακας της πόλης.. Η «αιθυία» προστάτιδα της ναυσιπλοΐας. Η θεά «νικηφόρος», «πρόμαχος» «ειρηνοφόρος». Σύμβολο της δικαιοσύνης, της εργασίας, του καθήκοντος και της σοφίας.
Ερ: Πώς δέχθηκε η τοπική κοινωνία τις καινοτόμες λύσεις του γλύπτη, στην απόδοση του μνημείου;
Απ: Το έργο του Θωμόπουλου, που θα τον καταξίωνε και θα τον δικαίωνε στον μέλλοντα χρόνο, δέχθηκε τα συντριπτικά κατάγματα από τις οπλές του φόβου και της άγνοιας. Στο βιβλίο μου γίνεται εκτενής αναφορά στα επικριτικά σχόλια των σύγχρονων του Θωμόπουλου που δημοσιοποιήθηκαν στον τοπικό τύπο. Το αποτέλεσμα ήταν αναμενόμενο. Δημιουργήθηκε ένα κλίμα απαρέσκειας προς το άγαλμα της Ελευθερίας, «το άθλιο άγαλμα του Θωμόπουλου», «το τερατούργημα», «το κακότεχνο έργο» και «το έκτρωμα» σύμφωνα με τα δημοσιεύματα της εποχής.
Ερ: Σύμφωνα με αυτά που γνωρίζουν οι περισσότεροι λέγεται πως ο γλύπτης αυτοκτόνησε. Στα Χανιά μάλιστα έλεγαν παλιότερα πως το έκανε γιατί δεν άντεξε να βλέπει το τερατούργημα που δημιούργησε...
Απ: Πρόκειται περί παρανόησης. Δεν αυτοκτόνησε ο Θωμάς Θωμόπουλος αλλά ο γιος του ο Δάντης. Ο Δάντης ήταν πολύτιμος συνεργάτης, γλύπτης ο ίδιος και βοηθός του πατέρα του. Τον εκπροσωπούσε και ως πληρεξούσιός του, στις αναθέσεις των μνημείων, όπως έγινε και με το «ηρώο πεσόντων» στα Χανιά.
 

Ερ: Ήταν πράγματι κακότεχνο το γλυπτό;
Απ: Το γλυπτό είχε πράγματι κακοτεχνίες. Είναι άδικο όμως να κατηγορεί κανείς τον Θωμά Θωμόπουλο για τις κακοτεχνίες του αγάλματος γιατί όταν πέθανε, το 1937, το έργο του ήταν ημιτελές. Προφανώς την ευθύνη για τις κακοτεχνίες φέρει ο γλύπτης που ανέλαβε την αποπεράτωση του μνημείου, ο οποίος υπήρξε και προσωπικός του αντίπαλος στα καλλιτεχνικά θέματα, ο Μιχάλης Τόμπρος.
Ερ: Πόσα χρόνια, από τη τοποθέτηση του, παρέμεινε το Άγαλμα της Ελευθερίας στο Ακρωτήρι;
Απ. Το Άγαλμα της Ελευθερίας δέσποζε, για τριάντα περίπου χρόνια, στο Ακρωτήρι, άγγελος φύλακας της πόλης που απλώνεται γυμνή και «ένοχη» στα πόδια του. Οι παράγοντες της άρχουσας τάξης των Χανίων μόνο «αθώοι» δεν είναι για την καταστροφή του μνημείου.
Ερ: Κάτω από ποίες συνθήκες καταστράφηκε το μνημείο;
Απ: Μετά τον θάνατο του Σοφοκλή Βενιζέλου, το 1964, η μελέτη διαμόρφωσης του χώρου στο Ακρωτήρι, ανατέθηκε από τη οικογένεια του θανόντος στον αρχιτέκτονα Χατζημιχάλη. Ο Νίκος Χατζημιχάλης, ένας από τους σημαντικότερους αρχιτέκτονες της εποχής του, εισηγήθηκε την απομάκρυνση του αγάλματος, η οποία θεωρήθηκε πρωταρχικής σημασίας για τη αποκατάσταση της κλίμακας και τη «πρέπουσα ηρεμία του περιβάλλοντος». Η ελληνικότατη πρόταση των ίδιων των πρωταγωνιστών της εξέγερσης του Ακρωτηρίου, το 1897, αγνοήθηκε. Αναφέρεται χαρακτηριστικά στην έκκληση της ερανικής προς τους Ομογενείς και τον Κρητικόν Λαόν:
“... Από την εκρηγνυομένην οβίδα που κατέρριπτε τη σημαία μας εις τον Προφήτην Ηλίαν, την αναστηλωθείσα αμέσως υπό των επαναστατών εξεπήδησε, πάνοπλος, η ελευθερία, μέσα από τις φλόγες που είχαν ζωσμένην την πατρίδα μας... διότι από αυτήν, το πρώτον, εξωρμήθη η ελευθερία των λαών. Και η τιμή αυτή πρέπει , τώρα, να συμβολισθή δια παραστάσεως, η οποία να σταθή επί της θέσεως εκείνης, από τη οποίαν το πρώτον εξεπηδησεν η αγαπημένη μας θεά”.


Ερ: Πότε και με ποιόν τρόπο «απομακρύνθηκε» το Άγαλμα της Ελευθερίας;
Απ: Το 1970. «Ο Ελληνικός Οργανισμός Τουρισμού απεφάσισε να απαλλοτριώσει εδαφική έκταση εμβαδού 13.945 τετραγωνικών μέτρων στο Ακρωτήρι Χανίων, πέ¬ριξ των τάφων των Βενιζέλων, για την εκτέλεση έργων διαμόρφωσης και εξωραΐσμού της περιοχής. Η μελέτη προέβλεπε την απομάκρυνση του γλυπτού «δι ανυψώσεως του αγάλματος δια γερανού αν αυτό μπορούσε να γίνει ακινδύνως» στην περίπτωση αυτή ο εργολάβος «απέφευγε την αποσυναρμολόγησιν». «Ιδιαιτέρα φροντίς» έπρεπε να δοθεί στην ασφάλεια της όλης εργασίας «ώστε το άγαλμα να μην υποστεί φθοράς». Το άγαλμα της Ελευθερίας δέθηκε με συρματόσχοινα προς την πλευρά πτώσης του. Δημιουργήθηκε ένα κεκλιμένο επίπεδο από χώμα με γωνία κλiσης 45°. Τοποθετήθηκαν μπαστούνια δυναμίτη (κοινώς φουρνέλα) στην επιθυμητή πλευρά «ανύψωσις» δη¬λαδή ανατίναξης και πυροδοτήθηκαν τα φυτίλια. Το άγαλμα «μετακινήθηκε» και έγειρε πληγωμένο προς την πλευρά των συρματόσχοινων που το παρέσυραν στην πτώση του. Ένα από τα μεγαλύτερα γλυπτά στην ιστορία της νεοελληνικής τέχνης, σύμβολο των αγώνων και των θυσιών των Κρητών για την Ελευθερία, παραδόθηκε ανυπεράσπιστο σ’ ένα πεινασμένο φεγγάρι που καταβρόχθισε τον μέλλοντα χρόνο. Με την ιδιαίτερη φροντίδα που δόθηκε προς το σύμβολο της Ελευθερίας «ώστε να μην υποστεί φθοράς», σειρά είχαν τα βάθρα του αγάλματος, «φυσικά και η απομάκρυνσις των προΐόντων κατεδαφίσεως εις τον τόπον της υποδείξεως της υπηρεσίας...»
Ερ: Τι επεμβάσεις δέχθηκε ο χώρος;
Απ: Η επιτροπή αποπεράτωσης του αγάλματος της Ελευθερίας συνιστούσε «όπως ο πέριξ χώρος διατηρηθή εις την φυσικήν αυτού κστάστασιν αποφευγομένου του δήθεν ευπρεπισμού αυτού δια επιστρώσεως τσιμέντου κ.λ.π.». Το ύψωμα που όρθωσε το ανάστημα του ο Καγιαλές κρατώντας τη σημαία των επανα¬στατών, προς γενική απορία και κατάπληξη των πληρωμάτων του στόλου των Δυνάμεων, ισοπεδώθηκε, όπως προέβλεπε η μελέτη του Ε.Ο.Τ.. Το κτίριο, στο οποίο είχαν εγκαταστήσει το στρατηγείο τους οι επαναστάτες του Ακρωτηρίου, αποκαταστάθηκε. Η μελέτη, όμως, προέβλεπε «την μετατροπή του κτιρίου σε Μουσείο που θα στέγαζε διάφορα κειμήλια, χάρτες, ενθύμια και ότι σχετικό με την ζωή του μεγάλου ‘Έλληνα.
0 Χατζημιχάλης προέβλεπε στην μελέτη του και την αποκατάσταση της κατοικίας στην οποία διέμεινε ο Ελευθέριος Βενιζέλος, κατά την διάρκεια της επαναστάσεως στο Ακρωτήρι, σύμφωνα με “τας ληφθείσας αποφάσεις της Διευθύνσεως Τεχνικών Υπηρεσιών του ΕΟΤ”.
«Η κατοικία και το στρατηγείου του Ελευθερίου Βενιζέλου “ θα διατηρηθώσι, θα μελετήσετε δε την μετατροπήν των εις Μουσεία”. Το στρατηγείο των επαναστατών που δεν διαφέρει από τα τουριστικά μικρομάγαζα της πόλης των Χανίων, θα γινόταν, υποτίθεται, μουσειακός χώρος και βιβλιοθήκη. Η κατοικία που φιλοξενήθηκε ο Βενιζέλος κατά τη διάρκεια της επαναστάσεως του Ακρωτηρίου σήμερα στεγάζει το γραφείο του ιερέα.
Η οικία Κουτσάκη, στην οποία φιλοξενήθηκε ο Θωμόπουλος το 1937 κατά την διάρκειά της παραμονής του στα Χανιά, όταν επέβλεπε τις εργασίες τοποθέτησης του μνημείου της Ελευθερίας της Κρήτης, χρησιμοποιείται σήμερα ως χώρος αποθήκευσης των εργαλείων των δημοτικών υπαλλήλων του Δήμου Χανίων. Οι μαρμάρινοι κυβόλιθοι «κοσμούνται» νεοελληνικά γραφήματα ξενόφερτου τύπου. Υποτίθεται άτι θα υπήρχαν ρήσεις του Βενιζέλου.


Ερ: Πώς ασχοληθήκατε εσείς με το θέμα του αγάλματος;
Απ: Μου δόθηκε η δυνατότητα να ασχοληθώ, ως γλύπτης με τη συντήρηση έργων του Θωμόπουλου, να συνεργαστώ με τους κληρονόμους του και να «ανακαλύψω» το αρχείο με φωτογραφίες και έγγραφα της εποχής. Όταν ρωτούσα στα Χανιά για το γλυπτό οι απαντήσεις ήταν στερεότυπες Το γκρέμισε ο κεραυνός, ο γλύπτης αυτοκτόνησε όταν είδε τις κακοτεχνίες του, ο καλλιτέχνης πέθανε από τη στεναχώρια του. Ο Θωμόπουλος τελικά δεν είχε προλάβει να ολοκληρώσει το μνημείο και πέθανε στο νοσοκομείο του Ερυθρού Σταυρού, στην Αθήνα. Η θλίψη του, είχε άμεση σχέση με την απώλεια των αγαπημένων του παιδιών, του Ωρίωνα και του Δάντη.
Ερ: Πως αισθάνεται σήμερα ένας ιστορικός ερευνητής και γλύπτης βλέποντας τα κομμάτια του γλυπτού; Ποια είναι η εμπλοκή των τοπικών φορέων σήμερα σε ότι αφορά την αποκατάσταση του μνημείου; Είστε ικανοποιημένος από τις ενέργειες που έχουν γίνει;
Απ: Όχι. Αισθάνομαι παγιδευμένος στην ερημιά του πραγματικού. Επί πέντε χρόνια προσπαθούσα να ανακαλύψω και να τεκμηριώσω, με αρχειακό υλικό, την ιστορική αλήθεια σχετικά με την υπόθεση του αγάλματος της Ελευθερίας. Η ιστορία δεν έχει καμιά σχέση με την παραπληροφόρηση και την χειραγώγηση της κοινής γνώμης. Δεν είναι δυνατόν να πιστεύει κανείς σήμερα ότι ένα άγαλμα από μάρμαρο, ύψους 17 μέτρων, γκρεμίστηκε από τον διαβόητο κεραυνό του 1968. Πολύ δε περισσότερο ότι η χούντα το γκρέμισε. Στο βιβλίο μου γίνεται αναφορά ακόμα και στα ονόματα των προσώπων που ευθύνονται για την ανατίναξή του. Η απόφαση της απομάκρυνσης του αγάλματος είχε γνωστοποιηθεί, στους αρμόδιους φορείς, από το 1965.
Ερ: Μπορούμε να ελπίζουμε στην επανατοποθέτηση του μνημείου στην αρχική του θέση;
Απ: Πρόσφατα, ο συγκεκριμένος χώρος, στο Ακρωτήρι , παραχωρήθηκε στο Δήμο Χανίων. Ο κ. Βιρβιδάκης κατά τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου, των δημοτικών εκλογών, είχε ανακοινώσει, στο πρόγραμμα του, την πρόθεση του να αποκαταστήσει το μνημείο. Με την οικονομική δυσπραγία που υπάρχει σήμερα είναι θέμα προτεραιοτήτων. Πως, πότε και από ποιους το άγαλμα της Ελευθερίας θα επανατοποθετηθεί στην αρχική του θέση, χωρίς τις κακοτεχνίες του Τόμπρου. Δεν αρκούν μόνο οι καλές προθέσεις. Συνήθως τα πολιτικά πρόσωπα αυτοπαγιδεύονται με τις εξαγγελίες τους. Και ο κ. Χριστοδουλάκης, παραμονές εκλογών μας ανακοίνωσε την πρόθεση να βοηθήσει στην αποκατάσταση του μνημείου. Ας σημειωθεί ότι τότε ήταν ακόμα υπουργός οικονομικών. Δυστυχώς τα κομμάτια του αγάλματος δεν ψήφιζαν και το αποτέλεσμα ήταν προδιαγεγραμμένο.


Ερ: Υπάρχουν άλλες περιπτώσεις καταστροφής μνημείων ή αδιαφορίας των τυπικών παραγόντων;
Απ: Την δεκαετία του ’80, ο ανδριάντας του πρίγκιπα Γεωργίου στη Σούδα, κατεδαφίστηκε στο πλαίσιο του λαϊκισμού της εποχής. Σήμερα περιμένει και αυτός την αποκατάστασή του. Το να σεβόμαστε την ιστορία και την τέχνη είναι θέμα πολιτισμού. Ο καθένας μας λοιπόν αυτοπροσδιορίζεται από τις πολιτικές του κινήσεις και την κοινωνική του δράση. Το γερμανικό πουλί, έργο γλυπτικής που δημιουργήθηκε από τα Γερμανικά στρατεύματα κατοχής της Κρήτης, στην μνήμη των πεσόντων αλεξιπτωτιστών, ξαφνικά ένα βράδυ, άνοιξε τα φτερά του και με τη βοήθεια τοπικών παραγόντων χάθηκε στο σκοτάδι της εμπάθειας και της σιωπής. Η βίλα Πωλογιώργη και η βίλα Σβάρτς καταρρέουν, για να μην αναφέρομαι μόνο σε γλυπτά,

Ερ: Τι είναι τελικά πολιτισμός;
Απ. Ο πολιτισμός είναι μια όαση ελπίδας σ’ αυτό το απέραντο τοπίο ερημιάς, μια νησίδα λογικής στον ωκεανό της καθημερινής τρέλας που όλοι βιώνουμε σήμερα. Κάποτε όμως θα πρέπει να αντιληφθούμε ότι ο πολιτισμός δεν είναι μόδα που παρασέρνει χωρίς πεποίθηση ούτε και μάσκα για να κρύβει την αντίδραση. Αν έχει σήμερα η Ελλάδα κάτι δικό της να προβάλει, να αναδείξει και να υποστηρίξει είναι κυρίως οι σύγχρονοι πνευματικοί δημιουργοί που αποτελούν τον ακρογωνιαίο λίθο του πολιτισμικού μας γίγνεσθαι. Αν θέλουμε να σταματήσουμε να μηρυκάζουμε τις αναμνήσεις μας και να γίνουμε άξιοι κληρονόμοι του πολιτισμού των Ελλήνων. Η ζωή μας, δυστυχώς για κάποιους, δεν προσφέρεται για κατεδάφιση ούτε για πεδίο μάχης με τρύπια κράνη για να γίνουν κάποιοι τα ένοικα σαλιγκάρια τους.


ΠΗΓΗ: ΦΑΚΕΛΟΙ ΧΑΝΙΑ,
ΠΕΡΙΕΧΕΙ ΘΕΜΑΤΑ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΑ ΑΡΧΕΙΑ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ "ΧΑΝΙΩΤΙΚΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ"


 

Τρίτη, 16 Δεκεμβρίου 2014

 ΟΙ ΑΡΧΑΙΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΤΗ ΓΑΛΛΙΑ...!

 


Στὴν ΓΑΛΑΤΙΑ εἶναι ἀναμφισβήτητη ἡ Ἑλληνικότητα τῆς Μασσαλίας (Φωκαεὶς 600 π.χ.).
 Ἀφοῦ πήραν ἀπὸ ἱερὸ τῆς Ἐφέσου εἴδωλο τῆς Ἀρτέμιδος ἐπεβιβάστησαν στὰ πλοῖα τοὺς καὶ μετέβησαν στὶς Γαλατικὲς ἀκτές.Γενάρχης τῶν Γαλατῶν ἤταν ὁ ΓΑΛΑΤΗΣ, ὡς γνωστὸν υἱὸς τοῦ Ἠρακλέους, μὲ ντόπια πριγκίπισσα.
Ἡ πρώτη φροντίδα τῶν Φωκααίων ἤταν νὰ κτίσουν ἱερὸ πρὸς τιμὴ τῆς Θεᾶς, τὸ ὁποῖο ἔκτισαν στὴν ἄκρη τοῦ βράχου, ὅπου σήμερα ὑψώνεται ὁ Καθεδρικὸς Ναὸς τῆς πόλεως!!
Μασσαλία εἶναι Σήμερα μία ἀπό τις κορυφαῖες Εὐρωπαϊκὲς πόλεις καὶ ἕνα ἀπὸ τὰ μεγαλύτερα λιμάνια τοῦ κόσμου! Ἡ Ἀντίπολις (Ἀντίμπ) καὶ ἡ Νίκαια εἶναι ἄλλες Ἑλληνικὲς πόλεις!!
Ῥόδιοι ἐγκατεστάθησαν στὶς ὄχθες τοῦ Ῥοδανοὺ ποταμοῦ καὶ ἵδρυσαν τὸ ΛΟΥΓΔΟΥΝΟ (σημαντικὸ Κέντρο Ἑλληνικῶν γραμμάτων!!). Ἡ πόλις εἶναι ἡ σημερινὴ ΛΥΩΝ!!!
Ἴωνες ἐγκατεστάθησαν στὴν περιοχὴ τοῦ ποταμοῦ Γαρούμνου, καὶ ἵδρυσαν τὴν ΘΟΛΩΔΗ —> ΤΟΛΩΣΣΑ —> ΤΟΥΛΟΥΖΗ!!
Ἡ Ἀρχαία Ἑλληνικὴ πόλις ΒΟΥΡΔΙΓΑΛΑ εἶναι τὸ σημερινὸ ΜΠΟΡΝΤΩ.
 
ΠΗΓΗ: ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ
 

Δευτέρα, 15 Δεκεμβρίου 2014

 JIM MORRISON - DOORS ...TI ΣΗΜΑΙΝΕΙ Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΠΙΓΡΑΦΗ ΣΤΟΝ ΤΑΦΟ ΤΟΥ ΚΟΡΥΦΑΙΟΥ ΜΟΥΣΙΚΟΥ;;









Κάποιοι φανατικοί ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ , ΑΣ ΑΝΟΙΞΟΥΝ ΛΕΞΙΚΟ, ΝΑ ΜΑΘΟΥΝ ΤΙ ΕΣΤΙ "ΔΑΙΜΩΝ".





Η λέξη “δαίμων” δεν έχει καμία σχέση όπως την ξέρουμε εμείς σήμερα (οι αρχαίοι Έλληνες δεν πίστευαν στο Διάβολο). “Δαίμων” ήταν αρχικά η θεότητα που μοίραζε, κατένειμε την μοίρα (δαίομαι = μοιράζω) και έπειτα ονομαζόταν οποιαδήποτε θεότητα στην οποία αποδίδονταν τιμές. “Δαίμων εαυτού” ονομαζόταν η θεότητα-προστάτης που ζούσε μέσα σε κάθε άνθρωπο από τη γέννηση έως το θάνατό του και φρόντιζε για την προσωπική εξέλιξη κι ευημερία, κάτι σαν το αντίστοιχο σημερινό χριστιανικό “Φύλακας-άγγελος”, αποτελώντας κατά κάποιο τρόπο ένα “δίαυλο” μεταξύ του κόσμου των θνητών και του κόσμου των θεών.
“Πράττω κατά τον δαίμονα εαυτού” ουσιαστικά σημαίνει “πράττω σύμφωνα με αυτό που η συνείδησή μου θεωρεί σωστό”, αδιαφορώντας ίσως για το τι θα πουν οι άλλοι και είναι μια στάση ζωής που υιοθέτησαν και επιδοκίμασαν οι Στωικοί φιλόσοφοι.
Έτσι λοιπόν, η φράση “Κατά τον δαίμονα εαυτού” γράφτηκε από τους συγγενείς του Jim Morrison (ΚΑΤΑ ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΑ , ΕΠΕΙΔΗ ΗΤΑΝ ΛΑΤΡΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΣ) στον τάφο του, εννοώντας ότι ο τραγουδιστής των Doors έπραττε στη συντομη ζωή του πάντα σύμφωνα με ό,τι υπαγόρευε η συνείδησή του, ο “προσωπικός του θεός”, κι όχι σύμφωνα με τις επιταγές της κοινωνίας.